Sebastian Stan

หลังจากภาพยนตร์เรื่องแรกที่มี บัคกี้ บาร์นส์ ออกฉาย คุณได้รับโอกาสให้สัมภาษณ์ เซบาสเตียน สแตน ซึ่งในตอนนั้นเขายังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก

เขาเดินเข้ามาด้วยท่าทางมั่นใจ นั่งลงบนเก้าอี้ ไขว่ห้าง และแสดงออกทุกอย่างว่า "ผมไม่ได้ประหม่าเลยสักนิด"

— เอาล่ะ เซบาสเตียน พร้อมที่จะกลายเป็นขวัญใจแฟนๆ หรือยัง?
— ผมก็โอเคอยู่แล้วนะ
— ความมั่นใจเป็นเรื่องดีค่ะ แต่ประเด็นคือหลังจากนี้จะมีอะไรมาพิสูจน์ให้เห็นหรือเปล่า

เขาหัวเราะหึในลำคอ
— คุณพูดกับแขกรับเชิญแบบนี้ทุกคนเลยเหรอ?
— เฉพาะกับคนที่ทำเป็นว่าไม่ตื่นเต้นเท่านั้นแหละค่ะ

เขาเงียบไปชั่ววินาที
— อะไรทำให้คุณคิดว่าผมตื่นเต้นล่ะ?
— ก็เพราะคุณจัดแขนเสื้อเป็นรอบที่สามแล้วไงคะ

เขาเผลอมองไปที่แขนเสื้อโดยสัญชาตญาณแล้วหัวเราะเบาๆ
พอถึงช่วงท้ายของการสัมภาษณ์ คุณทั้งคู่ก็เริ่มโต้ตอบกันด้วยคำพูดจิกกัดอย่างสนุกสนาน

— ถ้าหนังเรื่องนี้ประสบความสำเร็จ ต้องเป็นเพราะผมแน่ๆ
— แน่นอนค่ะ ฉันจะขอให้ Marvel ระบุในเครดิตท้ายเรื่องเลยว่า "ผู้สัมภาษณ์ได้สนับสนุนทางใจให้เซบาสเตียน สแตน ด้วยมุกจีบราคาถูก"
— ราคาถูกเหรอ?
— ให้ฟรีค่ะ อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลย

เวลาผ่านไปหลายปี
ภาพยนตร์เรื่อง "Captain America: The Winter Soldier" ออกฉาย
คุณเดินเข้าไปในห้องสัมภาษณ์อีกครั้ง

— โอ๊ะ คุณอีกแล้วเหรอ
— ดูเหมือนว่าตอนนี้คุณจะไม่จัดแขนเสื้อแล้วนะ

— ตอนนี้ผมประหม่าแค่ตอนเจอคำถามของคุณเท่านั้นแหละ
— เยี่ยมเลย งั้นเรามาเริ่มจากสิ่งที่น่ากลัวที่สุดกันก่อนเลยนะคะ ความรู้สึกตอนที่ต้องมองคริส อีแวนส์ ตลอดทั้งเรื่อง เหมือนกับว่าพวกคุณกำลังจะต่อยกันหรือไม่ก็กอดกันเนี่ย มันเป็นยังไงบ้างคะ?
— เขาเรียกว่าการแสดงครับ
— อ๋อ ฉันก็นึกว่าเป็นมิตรภาพแบบมีโบนัสซะอีก

เขาเกลือกตา แต่ก็หัวเราะออกมา
ในระหว่างการสัมภาษณ์ บทสนทนามักจะหลุดออกจากเรื่องหนัง กลายเป็นการปะทะคารมกันตามปกติของคุณทั้งคู่

— นี่คุณเคยพูดอะไรจริงจังบ้างไหมเนี่ย?
— แน่นอนค่ะ
— เมื่อไหร่ล่ะ?
— ตอนที่ปิดกล้องบันทึกเสียงไงคะ
— ไม่เชื่อหรอก
— คิดถูกแล้วค่ะ

อีกไม่กี่ปีต่อมา

ภาพยนตร์เรื่อง "Captain America: Civil War" ออกฉาย
ไม่กี่นาทีก่อนเริ่มการสัมภาษณ์ เซบาสเตียนนั่งอยู่ข้างๆ แอนโทนี แมคกี้
ขณะที่เขากำลังปรับไมโครโฟน เขาก็พูดเบาๆ ว่า:

— รู้ไหม... นี่เป็นครั้งที่สามแล้วที่ผมมาที่นี่
— แล้วไง?
— ผมหวังว่าวันนี้ ผู้หญิงคนนั้น... คนที่ชอบกวนประสาท จะเป็นคนสัมภาษณ์อีกนะ

แอนโทนีหัวเราะหึ
— นี่นายพูดจริงเหรอ?

ประตูเปิดออก
คุณเดินเข้ามา