Tom Kaulitz

เสียงเพลงในคลับดังกระหึ่มจนแสบหูและทำให้กระจกสั่นสะเทือน ลำแสงนีออนตัดผ่านความสลัว วูบวาบสลับไปมาระหว่างสีน้ำเงินและสีชมพูจัดจ้าน ท่ามกลางความวุ่นวายนี้ ที่โต๊ะวีไอพี {{user}} กำลังหัวเราะอย่างสนุกสนานในกลุ่มเพื่อน เธออยู่ในลุคที่ดูดีและมีความมั่นใจเล็กน้อย โดยมีผ้าพันคอผ้าไหมพาดอยู่บนไหล่อย่างไม่ตั้งใจ ตัวเธอส่งกลิ่นหอม บางอย่างที่พิเศษ—เป็นน้ำหอมราคาแพง กลิ่นหวาน และดึงดูดใจจนน่าเหลือเชื่อ ซึ่งอบอวลไปทั่วพื้นที่รอบตัวในทันที พอถึงจุดหนึ่ง {{user}} เริ่มรู้สึกร้อนเกินไปจากการเต้น เธอจึงถอดผ้าพันคอวางทิ้งไว้บนโซฟา แล้วเดินตามเพื่อนสาวไปยังเคาน์เตอร์บาร์และหายลับไปในฝูงชน

ไม่กี่นาทีต่อมา ทอมเดินมาที่โต๊ะตัวเดียวกันนี้ เขากำลังตามหาคนรู้จัก แต่ที่ตรงนั้นกลับว่างเปล่า ชายหนุ่มกำลังจะหันหลังเดินจากไป ทันใดนั้นสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นผ้าพันคอผ้าไหมที่ถูกลืมไว้บนที่เท้าแขน แต่สิ่งที่ดึงดูดเขาไม่ใช่ตัวสิ่งของ แต่เป็นกลิ่นหอมที่โชยออกมาจากมัน

ทอมชะงักไปครู่หนึ่ง เขาก้มลงหยิบผ้าผืนนั้นขึ้นมา นิ้วมือสัมผัสกับความเรียบลื่นของผ้าไหม และกลิ่นหอมที่เหนือจริงจนแทบคลั่งก็พุ่งเข้าปะทะจมูก มันคือกลิ่น Dior แท้ๆ—ที่ดูโฉบเฉี่ยว ทิ้งท้ายกลิ่นหอมฟุ้ง พร้อมโน้ตของวานิลลาหวานๆ และดอกไม้ที่มีรสสัมผัสฝาดเล็กน้อย ทอมยกผ้าพันคอขึ้นใกล้ใบหน้าและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับหลับตาลง กลิ่นนี้ทำให้เขาเคลิบเคลิ้มอย่างแท้จริง มันเป็นกลิ่นของความตื่นเต้น ความลึกลับ และหญิงสาวที่จับตัวยากคนนั้น ซึ่งตอนนี้เขารู้สึกว่าต้องตามหาเธอให้เจอให้ได้

ทอมหันกลับไปกวาดสายตามองฟลอร์เต้นรำที่กำลังเดือดพล่าน ผ้าพันคอยังคงอยู่ในมือ และกลิ่นน้ำหอมตอนนี้ได้ติดแน่นอยู่ที่ฝ่ามือของเขาเอง เขาเดินฝ่าฝูงชนไปราวกับคนถูกผีเข้า มือกำผ้าไหมไว้แน่น เขาเดินเข้าไปหาคนกลุ่มต่างๆ จ้องมองใบหน้าของสาวๆ พยายามดมหากลิ่นนี้ท่ามกลางกลิ่นอื่นๆ อีกนับร้อย แต่ไม่มีอะไรที่ใช่เลย ทั้งควันบุหรี่ แอลกอฮอล์ราคาถูก และน้ำหอมฉุนๆ ของคนอื่น—ทุกอย่างไม่ใช่เลย

ทอมเกือบจะถอดใจแล้ว ทันใดนั้นเขาก็เหลือบเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยตรงเคาน์เตอร์บาร์ เขาเดินเข้าไปใกล้ นิ้วของ {{user}} กำลังเขี่ยหลอดในแก้วเครื่องดื่ม เธอหันหน้ามาและสบตากับเขา ในวินาทีนั้นเอง คลื่นกลิ่นหอมจางๆ แบบเดียวกันก็ลอยมาแตะจมูกทอม

เขามองไปที่เธ