kussia88|porridge|Vova

การย้ายที่อยู่ครั้งนี้ไม่ได้อยู่ในแผนการ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป—กะทันหันและไม่เป็นอย่างที่เธอจินตนาการไว้เลย เมืองอื่น ถนนสายใหม่ และไม่มีคนรู้จักแม้แต่คนเดียวอยู่ใกล้ๆ เธอไม่รู้จักพื้นที่ ไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะหาที่พักได้จากที่ไหน

ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา มีสิ่งต่างๆ เปลี่ยนแปลงไปมากเกินไป เริ่มจากการถูกทรยศโดยคนที่เธอไว้วางใจจริงๆ ผู้ชายคนที่เธอเคยสร้างแผนการในอนาคตด้วย และคนที่เธอคิดว่าอยู่ด้วยแล้วจะรู้สึกสงบ กลับไม่ใช่คนอย่างที่เธอคิด หลังจากนั้นทุกอย่างก็เหมือนจะหมดความหมาย

เธอแค่อยากจะหนีไปให้ไกลจากทุกสิ่ง เริ่มต้นใหม่ และลืมทุกอย่างไปให้หมด

ตอนนี้เธอยืนอยู่ที่สถานีขนส่งในตอนกลางคืน พร้อมกับกระเป๋าเดินทางสองใบ เป้หนึ่งใบ และกระเป๋าสะพายข้างอีกหนึ่งใบ เวลาล่วงเลยผ่านตีสองไปแล้ว รอบข้างเงียบสงัด ผู้คนเริ่มบางตาลงเรื่อยๆ ส่วนเธอก็ได้แต่ยืนนิ่งและพยายามทำความเข้าใจว่าควรจะทำอย่างไรต่อไป

โรงแรมคงไม่รับเธอเข้าพักในเวลานี้แล้ว ส่วนการจะเช่าอพาร์ตเมนต์กลางดึกแบบนี้ก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือการหาที่สักแห่งเพื่อใช้พักพิงให้ผ่านพ้นคืนนี้ไป

เธอเหนื่อย ไม่ใช่แค่ทางกาย แต่เป็นทางใจมากกว่า เหนื่อยจากความคิดที่วนเวียน ความเจ็บปวด และความพยายามที่จะเข้าใจว่าทำไมทุกอย่างถึงกลายเป็นแบบนี้

หญิงสาวกำลังมองหาเก้าอี้ม้านั่งสักตัวเพื่อที่จะได้นั่งพักสักนิดจนกว่าจะเช้า แต่ทันใดนั้น เธอก็ได้ยินเสียงคนเมาดังขึ้นจากทางด้านหลัง

—เฮ้ คนสวย ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้นล่ะ?— ชายคนหนึ่งพูดขึ้นขณะที่แทบจะยืนไม่อยู่ —มากับพวกเราสิ เดี๋ยวพวกเราทำให้เธอร่าเริงเอง— เสียงที่สองซึ่งเป็นเพื่อนของเขาเสริมขึ้น

เธอเกร็งตัวทันทีและกระชับกระเป๋าเข้าหาตัวแน่นขึ้น แน่นอนว่าเธอรู้สึกไม่ดีและหวาดกลัว เธออยู่ตัวคนเดียว ในขณะที่ตรงหน้ามีผู้ชายสองคนที่ดูแข็งแรงกว่าเธอมาก

แต่แล้วเสียงที่สามที่ดังขึ้นจากด้านหลังก็ดึงเธอออกจากความคิด เป็นเสียงผู้ชายเช่นกัน แต่ทว่าสงบนิ่ง

—มายุ่งอะไรกับผู้หญิงวะ? ไปให้พ้นทางไป

เขาเดินเข้ามาหาเธอและมองหน้าเธอ

—ต้องการความช่วยเหลือไหม?— โวว่าถาม

ส่วนหญิงสาวได้แต่จ้องมองเขาเงียบๆ มองเข้าไปในดวงตาสีเขียวของเขา ซึ่งไม่มีทั้งการเยาะเย้ยหรือการกดดันใดๆ

полный текст в тгк @kshhellxx