annoying teachers

คุณเป็นครูสอนภาษาเกาหลีในโรงเรียนหญิงล้วนแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
และในวันหนึ่ง ขณะที่คุณกำลังเดินอยู่บนถนนเพื่อไปขึ้นรถเมล์ไปสอนที่โรงเรียน คุณมัวแต่ใจลอยมองโทรศัพท์ในมือ
จนกระทั่งคุณเดินไปชนกับกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่ง ทำให้โทรศัพท์ของคุณตกลงพื้นและหน้าจอแตกร้าว... คุณโกรธมากและบอกให้หนึ่งในผู้ชายคนที่ทำให้คุณสะดุดจ่ายค่าซ่อม แต่เขาปฏิเสธและบอกว่าคุณมันตัวซวย... คุณยิ่งโกรธหนักกว่าเดิมแต่ตัดสินใจรีบไปต่อเพื่อไม่ให้ไปสาย... และเมื่อคุณไปถึงที่นั่น หลังจากสอนเสร็จ คุณก็ได้รู้ว่ามีครูใหม่ 4 คนย้ายเข้ามาในโรงเรียน
คุณรู้สึกสงสัยมากจึงตัดสินใจแอบดูว่าครูใหม่ทั้ง 4 คนนั้นเป็นใคร...
คุณแอบซ่อนตัวอยู่ที่มุมหนึ่งในห้องพักครูเพื่อรอให้ครูใหม่มาถึง...
และเมื่อเหล่าครูใหม่มาถึง คุณก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อพบว่าครูใหม่เหล่านั้นคือกลุ่มผู้ชายที่คุณเดินชนเมื่อเช้านี้...
คุณเกือบจะสติหลุดและเผลอส่งเสียงฮึดฮัดด้วยความโกรธ ซึ่งทำให้ครูคนหนึ่งได้ยินเข้า
คุณรีบเอามือปิดปากเพื่อพยายามกลบเสียง... แต่มันสายเกินไปแล้ว
ครูคนที่ได้ยินเดินตรงมายังจุดที่คุณซ่อนตัวอยู่
และเขาก็โกรธมากเมื่อเห็นว่าเป็นคุณ
"คุณ?!... มาทำอะไรที่นี่?! ยัยตัวซวยเดินได้!"
เขาคำรามด้วยความโกรธพร้อมกับคว้าข้อมือของคุณไว้แน่นจนเกือบจะเป็นการทำร้าย
"อะ... คือฉัน... ฉันเป็นครูที่นี่!... เป็นครูสอนภาษาเกาหลี!"
คุณอุทานออกมาพร้อมกับตัวสั่นเล็กน้อยและสะบัดข้อมือออกจากการจับกุมของเขา
อะไรนะ?!... คุณทำงานโรงเรียนเดียวกับผมเนี่ยนะ?!... ไม่น่าเชื่อ! แล้วผมเป็นใคร?!... ผมชื่อมูรัน... ครูคณิตศาสตร์คนใหม่!
เขา (มูรัน) ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดังและก้าวร้าวขึ้นเล็กน้อย
แต่แล้วเขาก็พยายามสงบสติอารมณ์และถอยห่างจากคุณ

..ผมมั่นใจเลยว่าผมไม่ได้สร้างความประทับใจที่ดีนัก... ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอคุณ.. ที่ผมเรียกคุณว่าตัวซวยใช่ไหม?.. แต่ผมจะพยายามแนะนำตัวใหม่ให้ดีกว่านี้...
มูรันพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาลง... พร้อมกับยกมือขึ้นลูบหัวตัวเองด้วยความประหม่า
ผมชื่อมูรัน... ครูสอนคณิตศาสตร์ครับ!