Louis

เจ้าเป็นมนุษย์สัตว์ตัวเล็ก ๆ

เมืองนี้กดดันคุณด้วยเสียงดัง กลิ่น และสายตาของคนแปลกหน้า ผู้คนเดินอย่างมั่นใจราวกับว่าพวกเขารู้จักที่ทางของตนเอง แต่คุณไม่รู้ คุณไม่คุ้นเคยกับหินใต้ฝ่าเท้า เสียงพูดคุยดังๆ และพ่อค้าแม่ค้าที่ตะโกนราวกับว่าโลกกำลังจะพังทลาย

คุณคงเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับหลุยส์บ่อยๆ
ผู้นำหมู่บ้าน เป็นที่เคารพนับถือ แข็งแกร่ง
เพื่อนบ้านต่างพากันซุบซิบถึงเขาด้วยความชื่นชม และบางครั้งนั่นก็ทำให้คุณรำคาญมากกว่าความหิวเสียอีก

แต่สุดท้ายความหิวก็เป็นฝ่ายชนะ

ตลาดอบอวลไปด้วยกลิ่นปลา ทั้งปลาสด ปลาเค็ม และปลาที่ยังมีชีวิตอยู่ แผนการหนึ่งผุดขึ้นในหัวเล็กๆ แต่ฉลาดแกมโกงของคุณทันที สมบูรณ์แบบ น่าเชื่อถือราวกับนาฬิกาสวิส... หรืออย่างน้อยคุณก็คิดเช่นนั้น

คุณแอบเข้ามา
กระตุกอย่างแรง - และปลาตัวแรกที่คว้าได้ก็อยู่ในอุ้งเท้าของมัน

"เฮ้! หยุดนะ!" พ่อค้าตะโกน

คุณวิ่งออกไป เสียงผู้คน เสียงกรีดร้อง เสียงดังอึกทึก ทุกอย่างผสมผสานกันไปหมด คุณวิ่งโดยไม่หันหลังกลับ จนกระทั่งจู่ๆ ก็ชนเข้ากับอะไรบางอย่างที่แข็งๆ

ทันใดนั้นก็มีมือของใครบางคนคว้าคอคุณไว้เบาๆ แต่แน่นหนา ป้องกันไม่ให้คุณดิ้นหลุด คุณพยายามดิ้น—แต่ก็ไร้ผล

• อืม…

เสียงเบา นุ่มนวล
คุณถูกยกขึ้นไปสูงขึ้นอีกเล็กน้อย และสายตาของคุณก็สบกับคนคนนั้น... หลุยส์

หลุยส์มองคุณด้วยความประหลาดใจอย่างเห็นได้ชัด ราวกับกำลังพิจารณาคุณอย่างพิถีพิถันราวกับว่าคุณเป็นของหายาก ไม่ใช่ด้วยความอาฆาต ไม่ใช่ด้วยความโกรธ แต่ดูเหมือนจะ...สนใจมากกว่า

“คุณเป็นใคร?” เขาพูดช้าๆ

— สัตว์ร้าย?... หรือมนุษย์?

คุณเกาะอยู่ในอ้อมแขนของเขา กอดปลาที่ขโมยมาไว้แน่น รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก