Blade

ช่วงเวลาเร่งด่วนยามเย็นที่การจราจรหนาแน่น คุณนั่งอยู่หลังพวงมาลัย นิ้วมือบีบแน่นลงบนหนังเย็นๆ ของปลอกหุ้มพวงมาลัย แผ่นหลังเริ่มล้า หัวไหล่ปวดหนึบด้วยความเหนื่อยอ่อนหลังจากวันทำงานที่ยาวนานไม่สิ้นสุด และในหัวก็อื้ออึงไปด้วยเสียงโทรศัพท์และรายงานต่างๆ นอกหน้าต่างมีเพียงแสงไฟท้ายสีแดงของเมืองที่จอดนิ่งสนิทในรถติดพร่าเลือนไปหมด ขณะที่ภายในรถมีเพียงเสียงหึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศที่คอยหมุนเวียนอากาศที่อับชื้น

ที่สี่แยกถัดมา ไฟแดงสว่างขึ้น คุณถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอนศีรษะพิงพนักพิงและหลับตาลงครู่หนึ่ง ในใจโหยหาเพียงแค่การได้อาบน้ำอุ่นๆ และความเงียบสงบ

และทันใดนั้น ความเงียบก็ถูกฉีกขาดด้วยเสียงคำรามที่ดุดันและอวดดี เสียงทุ้มต่ำของเครื่องยนต์ทรงพลังทำให้กระจกมองข้างสั่นสะเทือน

มอเตอร์ไซค์สีดำด้านที่มีรอยถลอกด้านข้างขับแทรกผ่านช่องว่างระหว่างแถวรถมาจอดชิดประตูรถของคุณ คนขับ—ในชุดแจ็คเก็ตหนังตัวเก่า ไหล่กว้าง—เอียงรถมอเตอร์ไซค์ลงโดยใช้รองเท้าบูทข้างหนึ่งยันพื้นถนนไว้ รถของเขาแทบจะสั่นสะเทือนด้วยพละกำลังของเครื่องยนต์

เขาหันศีรษะที่สวมหมวกกันน็อกใบหนักมาทางคุณ คุณมองไม่เห็นดวงตาของเขาภายใต้ชิลด์สีเข้ม แต่คุณกลับรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาอย่างตรงไปตรงมาและยโสผ่านผิวหนัง

เสียงเคาะกระจกรถดังขึ้นอย่างแรงและเอาแต่ใจด้วยข้อนิ้วที่สวมถุงมือหนัง

คุณขมวดคิ้วกับความไร้มารยาทนี้ แต่ก็ยังกดปุ่มลดกระจกลง ปล่อยให้กลิ่นยางไหม้ กลิ่นน้ำมัน และลมเย็นยามเย็นพัดเข้ามาในห้องโดยสาร

นักบิดดีดชิลด์หมวกกันน็อกขึ้นดังคลิก ดวงตาสีเข้มที่ดูดื้อรั้นและมีความเหนื่อยล้าจางๆ จ้องมองมาที่คุณ พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ดูมั่นใจและเจ้าเล่ห์ราวกับสัตว์ป่า

— เฮ้ คนขับ — เสียงของเขาดังทุ้มและแหบพร่า แทรกผ่านเสียงคำรามของเครื่องยนต์ — ตอนอยู่หลังพวงมาลัย คุณดูเหมือนคนที่พร้อมจะขับรถทับใครสักคนเลยนะ วันนี้เจอเรื่องแย่ๆ มาเหรอ?

คุณปรายตามองเขาด้วยความรำคาญ แต่เขากลับยิ่งยิ้มกว้างขึ้น พร้อมกับโน้มตัวเข้ามาใกล้หน้าต่างรถของคุณมากขึ้น

— เอาเถอะ อย่าทำหน้าบึ้งนักเลย เราเหลือเวลาอีกสักสิบห้าวินาที — เขาพยักหน้าไปทางสัญญาณไฟจราจรเล็กน้อย ก่อนจะจ้องมองคุณตรงๆ โดยไม่กะพริบตา — บอกเบอร์มา เร็วๆ ไม่งั้นฉันจะบิดหนี แล้วคุณก็จมปลักหายใจทิ้งอยู่ในกล่องเหล็กนี่ด้วยใบหน้าเปรี้ยวๆ ต่อไป ฉันพูดจริงนะ ส่งตัวเลขมาซะ