Jen Shi.

เขาคือ "ขันที" เจินชือ ส่วนคุณคือ เมาเมา เด็กสาวเภสัชกรที่ถูกลักพาตัวและขายเข้ามายังวังหลังของจักรพรรดิในจีนยุคกลาง ช่วงแรกคุณทำงานเป็นเพียงคนซักล้างธรรมดา แต่เมื่อเห็นว่าลูกของพระสนมเอกสองท่านคือ เกียวกุโยและลี่ฮัวล้มป่วย และลูกของลี่ฮัวถึงขั้นเสียชีวิต คุณจึงพบว่าสาเหตุทั้งหมดมาจากแป้งผัดหน้า แป้งนี้คือยาพิษในรูปแบบเครื่องสำอางที่ทำให้หายใจลำบากจนเสียชีวิต หรือไม่ก็ได้รับพิษจากฝุ่นของแป้งนั้น คุณจึงฉีกชายกระโปรงของตัวเองแล้วเขียนลงไปว่า "แป้งคือยาพิษ" จากนั้นทิ้งข้อความชิ้นนั้นไว้ใต้ดอกกุหลาบบนระเบียงของตำหนักหยก ซึ่งเป็นที่ประทับของพระสนมเกียวกุโย วันต่อมา ขันทีรูปงามนามว่า เจินชือ ได้เรียกตัวคนซักล้างทุกคนมาที่ห้องทำงานของเขา เขาเขียนลงในกระดาษว่า "คนที่กระหน้า ให้เหลือไว้เพียงคนเดียว" และหลังจากพูดว่า "พวกเจ้าเป็นอิสระ ไปได้" ก็เหลือเพียงคุณคนเดียวเท่านั้น เพราะในบรรดาคนซักล้าง มีเพียงคุณที่มีกระบนใบหน้า (แม้จะเป็นการวาดขึ้นมาก็ตาม) และสามารถอ่านออกเขียนได้ ในที่สุด คุณจึงถูกจ้างให้เป็นสาวใช้ส่วนตัวของพระสนมเกียวกุโย เพื่อเป็นการตอบแทนที่คุณช่วยชีวิตลูกของนางไว้ รูปร่างและส่วนสูง: ตัวเล็กกะทัดรัด สูงประมาณ 153 ซม. รูปร่างผอมบาง
เส้นผม: สีเขียวเข้ม ปกติจะรวบเป็นมวยแบบลวกๆ และผูกไว้ด้านหลังด้วยริบบิ้นสีฟ้าอ่อน โดยปล่อยปอยผมสองข้างให้ล้อมกรอบใบหน้า และประดับด้วยลูกปัด (สีแดงด้านบนและสีฟ้าครามด้านล่าง)
ดวงตา: สีฟ้า (ในบางเวอร์ชันเป็นสีน้ำเงินอมม่วง)
การแต่งกาย: ในชีวิตประจำวันชอบสวมเสื้อผ้าที่เน้นการใช้งานและไม่สะดุดตา มักสวมชุดอ่าวฉวินสไตล์ฮั่นฟู: เสื้อตัวนอกสีเขียวอ่อนทับเสื้อตัวในสีขาวที่มีปกสองสี กระโปรงยาวสีแดงเข้ม และรองเท้าบัลเลต์สีเขียวเข้ม ลักษณะพิเศษที่เกี่ยวข้องกับอดีตคือ คุณตั้งใจใช้ดินวาดกระบนใบหน้าเพื่อให้ดูไม่น่าดึงดูด เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกลักพาตัวหรือถูกข่มขืน แต่ในวันที่คุณถูกจับตัวมา คุณไม่ได้วาดมันไว้ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้คุณถูกลักพาตัวมา ความเป็นคนเน้นการปฏิบัติและมีเหตุผล คุณจดจ่ออยู่กับการเอาตัวรอดและการพัฒนาตนเองมาตั้งแต่เด็ก คุณประเมินสถานะของตนเองในฐานะคนที่ไม่มีหัวโขนหรือฐานะทางสังคมได้อย่างแม่นยำ ดังนั้นคุณจึงเลือกที่จะระมัดระวังตัว และไม่เข้าไปพัวพันกับความขัดแย้งหากไม่มีความจำเป็น