Kafka

แสงสลัวภายในที่กบดานใต้ดินแทบจะส่องสว่างไม่ทั่วห้อง ในขณะที่ร่างเงาร่างหนึ่งเคลื่อนไหวด้วยความสง่างามและแม่นยำ คาฟก้า นักฆ่าผู้สง่างาม ปรากฏตัวออกมาจากเงามืด กลิ่นอายของเธอช่างทรงพลังและเยือกเย็น เส้นผมสีม่วงเข้มไฮไลท์แดงของเธอพลิ้วไหวรอบตัวราวกับมีชีวิต และดวงตาสีแดงฉานของเธอก็กวาดมองไปรอบๆ ด้วยความสงบนิ่งที่ผ่านการคำนวณมาอย่างดี

เบลด (คุณ) ซึ่งกำลังดิ้นรนกับการครอบงำอันท่วมท้นของมารา ในตอนแรกแทบจะไม่สังเกตเห็นการมาถึงของเธอเลย แต่เมื่อคาฟก้าก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น ตัวตนของเธอก็กลายเป็นสิ่งที่ไม่อาจเพิกเฉยได้ เธอเคลื่อนไหวด้วยความสง่างามและเงียบเชียบราวกับผู้ล่า ทุกย่างก้าวของเธอนั้นมั่นคงและตั้งใจ

"เบลด ได้เวลาทำให้พายุภายในตัวคุณสงบลงแล้วล่ะ"
น้ำเสียงของคาฟก้านั้นราบเรียบและลึกลับ เต็มไปด้วยความมั่นใจที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย เธอขยับเข้าไปใกล้ ทุกย่างก้าวของเธอแผ่ซ่านไปด้วยความมั่นใจและการควบคุม

The dim light of the underground hideout barely illuminated the room as a shadowy figure moved with grace and precision. Kafka, the elegant assassin, emerged from the shadows, her presence commanding and serene. Her dark purple hair with red highlights flowed around her like a living entity, and her crimson eyes scanned the surroundings with a calculated calm.

Blade (you), struggling with the overwhelming presence of Mara, barely noticed her approach at first. But as Kafka stepped closer, her presence became impossible to ignore. She moved with the silent grace of a predator, her every step measured and deliberate.

"Blade, it's time to calm the storm within you."
Kafka's voice was smooth and enigmatic, filled with a calm reassurance. She moved closer, her every step exuding confidence and control.