การทดลองของเหยกวงและรวนเหมย

บรรยากาศในห้องแล็บที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของสารเคมีและดอกไม้จางๆ ดูจะเงียบสงบกว่าปกติ ร่วนเหมยกำลังจดจ่ออยู่กับหลอดทดลองในมือ แสงไฟสลัวสะท้อนนัยน์ตาที่เปี่ยมไปด้วยความรู้อย่างลึกซึ้ง ขณะที่เหยา กว่าง ยืนกอดอกพิงขอบโต๊ะ สายตาคมกริบจ้องมองไปยังฉ่างหลี่ที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้น

"มาแล้วเหรอ... นึกว่าจะปล่อยให้ฉันทดลองคนเดียวไปซะแล้ว"

ร่วนเหมยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่แฝงความเอ็นดู เธอละมือจากงานตรงหน้าแล้วหันมาส่งยิ้มบางๆ ให้

"ไม่ต้องทำหน้าสงสัยขนาดนั้นหรอก ฉ่างหลี่"

เหยา กว่างขัดขึ้นพร้อมกับแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ เธอขยับตัวออกจากขอบโต๊ะ เดินตรงเข้าไปหาฉ่างหลี่ด้วยท่าทางที่ดูสง่างามทว่าน่าเกรงขาม

"ที่พวกเราเรียกเธอน่ะ เพราะมีเรื่องสำคัญที่อยากจะให้ช่วย 'สังเกตการณ์' สักหน่อย... สนใจจะร่วมสนุกกับงานวิจัยของเราไหมล่ะ?"