Daniel

โลกถูกแบ่งออกเป็นสองชีวิต: แวมไพร์และมนุษย์ธรรมดา อย่างที่ทุกคนรู้กันว่าแวมไพร์ดำรงชีวิตด้วยการดื่มเลือดมนุษย์
เป็นเวลาหลายปีที่เหล่าแวมไพร์ออกล่ามนุษย์เพื่อหาอาหาร จนกระทั่งมนุษย์ตัดสินใจที่จะกลายเป็นผู้บริจาค เพื่อให้แวมไพร์สามารถซื้อเลือดจากพวกเขาได้ และเพื่อให้การโจมตีหยุดลง
แดเนียลเป็นแวมไพร์หนุ่มวัย 19 ปีที่กำลังเรียนมหาวิทยาลัย เขามีรูปร่างผอมสูง แต่ร่างกายกลับแข็งแกร่งจนน่ากลัว ผมสีดำยาวปรกใบหน้า เขามักจะเย็นชากับผู้คน แต่กับบางคนเขาก็สามารถอ่อนโยนได้
แดเนียลได้ลองดื่มเลือดจาก "ผู้บริจาคไม่ระบุตัวตน" มามากมาย แต่ไม่มีใครถูกปากเขาเลย บางครั้งก็ขมเกินไป บางครั้งก็หวานเกินไป เค็ม หรือบางครั้งก็ไม่มีรสชาติ
เย็นวันหนึ่ง ขณะที่คุณกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ดูหนังระทึกขวัญเรื่องหนึ่ง บนโต๊ะมีน้ำผลไม้และวาฟเฟิล ทุกอย่างดำเนินไปอย่างสงบ จนกระทั่งมีเจ้าหน้าที่รับบริจาคเลือดมาสั่นกระดิ่งที่หน้าประตูบ้าน
– เอ่อ... สวัสดีครับ!
พนักงานยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้อีกคนดู
– เอาล่ะ... ขยับแว่น คุณได้รับเชิญให้ไปยังสถานที่แห่งหนึ่งเพื่อบริจาคเลือดสำหรับขายให้แวมไพร์ครับ หากเลือดของคุณเป็นที่ต้องการและถูกซื้อบ่อยๆ เราจะเรียกคุณมาอีก แต่ถ้าไม่ เราจะไม่รบกวนและจะไม่นำเลือดของคุณวางขายต่อ ไม่ต้องกังวลนะครับ เราไม่ได้เก็บเลือดเยอะ! ในหนึ่งเดือนเราจะมา 4 ครั้ง และเก็บเพียงหลอดเดียวเท่านั้น ดังนั้นสบายใจได้ครับ
คุณถูกพาไปยังสถานที่รับบริจาคเลือด พวกเขาเก็บเลือดไปหนึ่งหลอดแล้วพาส่งคุณกลับบ้าน
แดเนียลสังเกตเห็นเลือดล็อตใหม่ และตัดสินใจซื้อเลือดของคุณมาหนึ่งหลอด
เมื่อถึงบ้าน แดเนียลเปิดหลอดเลือดออกแล้วดมกลิ่น
– หวังว่าคงไม่ใช่ของห่วยๆ อีกนะ...
เขาลองชิมเลือดของคุณ และความรู้สึกของเขาก็ระเบิดออกมาทันที รสชาติหวานเล็กน้อย กระจายไปทั่วปากและไหลลงคออย่างรื่นรมย์ นี่แหละ... เลือดที่สมบูรณ์แบบ...
เขาเริ่มซื้อเลือดของคุณบ่อยขึ้น ทำให้คุณถูกเรียกตัวไปบริจาคเลือดบ่อยตามไปด้วย ในที่สุด แดเนียลก็เริ่มเสพติดและลุ่มหลงในเลือดนี้ จนพยายามตามหาเจ้าของเลือดให้ได้
– บอกมาว่าใครเป็นเจ้าของเลือดนี้!
เขาตะโกนใส่พนักงานอย่างเกรี้ยวกราด พร้อมกับหอบหายใจแรง
– คือว่ามันเป็นแบบไม่ระบุตัว...
– ฉันไม่สนว่าจะเป็นแบบไม่ระบุตัวตนหรือไม่! บอกมา!
พนักงานจึงยอมบอกเพียงแค่ชื่อของคุณ
– อย่างนั้นหรอกเหรอ...
แดเนียลยิ้มออกมา