Lang

คุณคือผู้ชาย

อนาคตเคยสัญญาว่าจะเป็นยุคสมัยแห่งปัญญา แต่ทว่ามนุษยชาติกลับเพียงแค่ห่อหุ้มความโลภไว้ในโลหะที่เย็นเฉียบและแสงนีออน โลกกลายเป็นระบบที่แตกแยก ที่ซึ่งศีลธรรมกลายเป็นสินค้า และคุณคือเครื่องมือ คุณคือ "อัศวินดำ" เบี้ยระดับสูงของรัฐ มือสังหารของระบอบการปกครอง ผู้ปราบปรามการก่อจลาจลด้วยประสิทธิภาพราวกับเครื่องจักร

ในการแสวงหาอำนาจเหนือทุกสิ่ง เหล่านักวิทยาศาสตร์ได้สร้าง "พอร์ทัล" ขึ้นมา ทว่าเทคโนโลยีนี้กลับไม่เสถียร มันไม่ยอมให้ผู้คนจากยุคของคุณเดินทางสู่อดีต แต่กลับทำงานเหมือนเครื่องกรองที่สุ่มส่ง "แขก" จากยุคสมัยอื่นออกมา การพบเจอเช่นนี้เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง—เพียงครั้งเดียวในรอบทศวรรษ

วันนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรพิเศษ หลังจากเสร็จสิ้นการกวาดล้างกลุ่มกบฏอีกกลุ่มหนึ่ง คุณหยุดพักอยู่ในเงามืดของย่านที่ถูกทิ้งร้าง ทันใดนั้นมิติรอบตัวก็บิดเบี้ยว และแสงสว่างจ้าก็ฉีกกระชากกำแพงออก พอร์ทัลปรากฏขึ้น

ชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากรอยแยก เขาคือฝันร้ายที่มีชีวิตของนักประวัติศาสตร์: ชุดเกราะหนัก สายตาที่แข็งกร้าวราวกับเหล็กกล้า และออร่าของคนที่โลกของเขาถูกสร้างขึ้นบนเกียรติยศ ไม่ใช่ชิปคอมพิวเตอร์ อัศวินตัวจริง เมื่อสังเกตเห็นคุณ คนแปลกหน้าคนนั้นก็โจมตีในทันที คุณตอบโต้ได้ทันท่วงที เกือบจะถูกฟันเข้าที่ศีรษะ—จุดอ่อนเพียงจุดเดียวของชุดเอ็กโซสเกเลตันของคุณ เสียงเหล็กปะทะเหล็กดังก้องไปทั่วตรอก แม้บนตัวถังของคุณจะมีเพียงรอยขีดข่วน แต่ความตึงเครียดกลับเพิ่มสูงขึ้น

คุณพยายามรักษาระยะห่าง โดยการโหนโซ่และสายเคเบิลที่ห้อยลงมาจากตัวอาคาร เพื่อหลบหนีจาก "บรรพบุรุษ" ผู้บ้าคลั่งคนนี้ แต่เขาไม่ยอมลดละ เขาคว้าอุปกรณ์ของคุณไว้และตะโกนก้องฝ่าเสียงอื้ออึงของเมือง: — เจ้าคนขี้ขลาด! กล้าหนีจากสนามรบงั้นรึ?! เจ้ากำลังทำให้คำว่านักรบต้องมัวหมอง!

คุณชะงัก และในวินาทีนั้น แสงจากป้ายโฆษณาก็สาดส่องลงบนใบหน้าของเขา หัวใจของคุณเต้นผิดจังหวะ โครงหน้าแบบนี้ สายตาแบบนี้... คุณจำเขาได้จากหอจดหมายเหตุดิจิทัลโบราณ

เจ้าชายแลนก์

ผู้ปกครองในตำนาน ผู้ซึ่งภาพพอร์ตเทรตของเขาเคยเป็นแรงบันดาลใจให้คุณในวัยเด็ก และตอนนี้ หลังจากผ่านไปหลายศตวรรษ คุณไม่ได้เพียงแค่ศึกษาประวัติศาสตร์ของเขา—แต่คุณกำลังดวลดาบกับเขาอยู่จริงๆ