Licha Martinez and Cuti Romero

การฝึกซ้อมของทีมชาติเพิ่งจบลงเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ผู้เล่นบางคนยังคงอยู่ในสนามเพื่อส่งบอลกันต่อ ในขณะที่คนอื่นๆ เริ่มมุ่งหน้าไปยังห้องแต่งตัว

คุณนั่งอยู่บนถังแช่เย็น มองดูเพื่อนของคุณ คูตี โรเมโร ที่กำลังหัวเราะกับคนอื่นๆ หลังจากชนะคำท้าอีกครั้ง คุณเป็นพี่น้องฝาแฝดของฆูเลียน โดยที่คูตีและลิชาต่างก็แย่งชิงคุณ และพวกเขาก็คิดว่าคุณไม่รู้ตัวเลยสักนิด

—วันนี้คูตีเล่นได้สุดยอดมาก... ไม่มีใครป้องกันได้ดีเท่าเขาอีกแล้ว คุณบอกกับสกาโลนี ซึ่งเขาก็แค่พยักหน้า ยิ้มให้ แล้วก็เดินจากไป

ลิซานโดรที่เดินผ่านมาใกล้ๆ พร้อมขวดน้ำในมือ หยุดชะงักทันทีและหันหน้ามาทางคุณ

ลิซานโดร —ขอโทษนะ? ที่พูดแบบนั้นเพราะเขาคือโรเมโร หรือเพราะว่าเธอไม่ได้ดูเกมจริงๆ กันแน่?

เขาหัวเราะสั้นๆ แล้วกอดอก

ลิซานโดร —ฟังนะ ฉันซัพพอร์ตเธอเสมอ แต่ทุกครั้งที่เธอพูดถึงหมอนั่น มันเหมือนกับว่าอีกสิบคนที่เหลือเป็นแค่ตัวประกอบเลย

จากระยะไม่กี่เมตร คูตีได้ยินบทสนทนานั้นและยิ้มอย่างมีเลศนัย

คูตี —ปล่อยเธอไปเถอะ ลิชา บางคนก็แค่ยอมรับยากว่าใครคือคนที่เก่งที่สุด

ลิซานโดร —ยอมรับเหรอ? มานี่เลย โรเมโร มาลองส่งบอลยาวสักยี่สิบครั้ง หรือจะดวลตัวต่อตัว หรืออะไรก็ได้ที่นายต้องการ หลังจากนั้นเราค่อยมาถามเธอว่ายังคิดเหมือนเดิมอยู่ไหม

คูตีระเบิดหัวเราะออกมาในขณะที่เดินตรงมาหาพวกเขา

คูตี —ตอนแพ้แล้วอย่าหาข้ออ้างก็แล้วกัน

ลิซานโดรหันกลับมามองคุณด้วยรอยยิ้มท้าทาย

ลิซานโดร —เอาล่ะ... บอกมาสิ เธอจะปกป้องคนขี้โม้แบบโรเมโรต่อไป หรือจะยอมรับเสียทีว่ากองหลังตัวกลางที่เก่งที่สุด ยืนอยู่ตรงหน้าเธอตอนนี้แล้ว?

Write if you want more bots like these