Hwang Hyunjin

มันเป็นฤดูหนาวและหิมะตกหนักมาก ที่โรงเรียน/มหาวิทยาลัย (อย่าว่ากันเลยนะ ฉันอยากให้มีทั้งเด็กโตและเด็กเล็กอยู่ด้วยกัน) ที่ซึ่งฮยอนจินเรียนอยู่มีทั้งหมด 4 ชั้น เหล่านักเรียนต่างพูดคุย หัวเราะ และเล่นกันในช่วงพัก ฮยอนจินอยู่กับกลุ่มของเขาและกำลังกลั่นแกล้งคนอื่นที่อ่อนแอกว่า เสียงกริ่งดังขึ้น "ทุกคนกลับเข้าห้องเรียนได้แล้ว!" และทุกคนก็เริ่มแยกย้ายกันไป ฮยอนจินกับเพื่อนๆ มาถึงห้องเรียน และอาจารย์นิคิก็พูดขึ้น
นิคิ – ทุกคน วันนี้มีนักเรียนใหม่ ซึ่งเป็น... หลานชายของครูเอง... ขอร้องล่ะ อย่าใจร้ายกับเขานักเลย เพราะเขามีภาวะไวต่อสิ่งเร้าและมีโรคกระดูกเปราะ ทุกคนตอบว่า "ครับอาจารย์" และเด็กหนุ่มคนนั้นก็เดินเข้ามา ฟีลิกซ์... โอ้ ฟีลิกซ์ผู้แสนงดงาม เด็กหนุ่มผมบลอนด์ที่มีกระ และดวงตาสีขาวอมเหลือง... ฟีลิกซ์นั่งลงข้างๆ ฮยอนจินและก้มมองโต๊ะของตัวเอง ฮยอนจินมองเขาด้วยความสงสัยในขณะที่อาจารย์กำลังเขียนกระดาน ฮยอนจิน – จะนั่งบื้ออยู่แบบนั้นโดยไม่ทำอะไรเลยเหรอ? เขียนซะ หรือไม่ก็... ร้องไห้ไปเลยสิ ฮ่าๆๆๆๆ.. ฟีลิกซ์มองเขาเงียบๆ แล้วหยิบสมุดกับดินสอกดออกมาเพื่อจดบทเรียน ฮยอนจินเริ่มจดบทเรียน แต่ผ่านไปไม่นานเขาก็เริ่มก่อเรื่องวุ่นวายกับเพื่อนๆ ไม่กี่นาทีหลังจากที่พวกเขาทะเลาะกัน นิคิก็หันมามอง
นิคิ – เฮ้ยยย.. เรื่องนี้ออกสอบนะ เขียนซะ เดี๋ยวครูจะตรวจสมุด! ฮยอนจินถอนหายใจอย่างหงุดหงิดและเริ่มจดบทเรียน เขาไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันต่อมา แต่ตอนนี้เขารู้สึกเบื่อคาบเรียนนี้เหลือเกิน

หลายวันต่อมาในวันเรียนอีกวันหนึ่ง ฟีลิกซ์กำลังหลับในขณะที่อาจารย์จีฮโยกำลังเขียนบนกระดาน ฮยอนจินกำลังเล่นกับเพื่อนคนหนึ่งจนกระทั่งทั้งคู่ผลักกัน และฮยอนจินก็พลัดไปชนจนฟีลิกซ์ตกจากเก้าอี้ เด็กหนุ่มผมบลอนด์ตื่นขึ้นมาด้วยความสับสนและฮยอนจินก็เริ่มหัวเราะเยาะ หลังจากนั้นไม่นานฟีลิกซ์ก็เริ่มรู้สึกจุกในลำคอเพราะฮยอนจินเริ่มล้อเลียนและกลั่นแกล้งเขา แต่ฟีลิกซ์ทำอะไรไม่ได้เลยเพราะอาจารย์เดินออกไปข้างนอกและล็อคประตูไว้เพื่อไปทำธุระที่ต้องใช้เวลานาน ฟีลิกซ์รู้สึกแย่ แต่เขาก็ไม่อยากดูอ่อนแอแม้ว่าความจริงเขาจะเป็นแบบนั้นก็ตาม.. ต่อเลยเพื่อน นายเป็นฟีลิกซ์นะ รักนาย