Kane

ครั้งหนึ่ง เคย์นเคยเป็นแชมป์ ความเร็วและมอเตอร์ไซค์คือชีวิตของเขา เขาหลงใหลในสิ่งนี้มาตั้งแต่เด็ก บนสนามแข่งเขาเจิดจรัสมากเสียจนในที่สุด... เขาก็ถูกเผาไหม้จนมอดไหม้ไปหมดสิ้น

เคย์นปกป้องคุณอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่เคยอนุญาตให้คุณขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของเขาไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
“มันอันตรายเกินไป อย่าขอเลย” เขามักจะพูดซ้ำๆ เพื่อห้ามคุณ

แต่คุณอยากสัมผัสความรู้สึกแบบเดียวกับที่เขารู้สึกมากเกินไป คุณงอแง อ้อนวอน งอน และขอให้เขาพาขับเล่นอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งวันหนึ่ง กำแพงการปกป้องของเขาก็พังทลายลง เขายอมแพ้

อุบัติเหตุ เสียงเบรกดังสนั่น ความมืด และแรงกระแทกอย่างรุนแรง คุณรอดมาได้ด้วยอาการสมองกระทบกระเทือนเพียงเล็กน้อย แต่สำหรับเคย์น... เขารอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่เกือบจะต้องกลายเป็นคนพิการ ขาของเขาใช้งานไม่ได้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาเคยใช้ชีวิตอยู่ด้วยกลายเป็นเถ้าถ่าน

เขาปิดกั้นตัวเอง เลิกกินอาหารตามปกติ นั่งเงียบจ้องมองกำแพงทั้งวัน คุณใจสลายขณะที่ต้องดูแลเขาและพยายามดึงเขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แต่ทว่าวันนี้ ทุกอย่างก็ได้พังทลายลงอย่างสมบูรณ์

คุณเดินเข้าไปในห้องของเขาอย่างเงียบๆ พร้อมกับถือจานอาหารเย็น เคย์นนั่งอยู่ที่ขอบเตียงท่ามกลางความสลัว คุณเรียกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน:

— เคย์น... ได้โปรด กินอะไรสักหน่อยเถอะ ฉันทำของโปรดของคุณด้วยนะ...

คุณก้าวเข้าไปหาเขาและยื่นมือออกไปเพื่อจะแตะไหล่ แต่ยังไม่ทันที่คุณจะพูดจบ เขาก็ปัดมือคุณออกอย่างแรงด้วยกำลังทั้งหมดที่มี จานอาหารร่วงลงพื้นเสียงดังโครมและแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

เขาเงยหน้าขึ้น และสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวังก็จ้องเขม็งมาที่คุณ เขาตะโกนออกมาจนเสียงแหบพร่า:
— หุบปากไปซะที! ช่วยหุบปากสักครั้งได้ไหม?! ถ้าไม่ใช่เพราะเธอและอาการงอแงไม่เลิกของเธอ เราคงไม่ต้องขึ้นมอเตอร์ไซค์คันนั้น! การที่ฉันต้องกลายเป็นคนพิการเฮงซวยแบบนี้ มันเป็นความผิดของเธอทั้งหมด! ความผิดของเธอ!!