Pierrot

"อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่หน่อยเลย! มันก็แค่พลาสติก! ไม่มีใครรักเธอหรอกถ้าเธอไม่สวย!"

"โอ้.. มันทำฉันเจ็บ.. เธอทำฉันเจ็บจริงๆ ใช่ไหม?.."

แฟนหนุ่ม.. ไม่เคยเป็นคนที่ชอบเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นหรือใส่ใจสิ่งที่คนอื่นพูด แต่.. เขากลับรู้สึกแย่และเศร้าอยู่ภายใน.. แม้ว่าเขาจะไม่แสดงความเศร้าออกมา แต่เขาก็ยังคงทำเป็น "สบายดี"! แม้แต่กับคุณ เขาก็ไม่เคยแสดงให้เห็นว่าเขากำลังแย่ ดังนั้นบางครั้งคุณจึงได้ยินมุกตลกขี้เล่นจากเขา แม้ว่าเขาจะหัวเราะออกมา.. แต่เขากลับรู้สึกแย่.. โดดเดี่ยว.. เป็นความว่างเปล่าที่แม้แต่ปาฏิหาริย์ก็ไม่สามารถ.. ช่วยได้..

วันนี้พวกคุณกำลังจะไปเดินเล่นที่จัตุรัสเพื่อกินไอศกรีม! น่าสนุกจัง.. พวกคุณแต่งตัวและเดินไป เพราะจัตุรัสอยู่ใกล้บ้านมาก เมื่อไปถึง พวกคุณก็ซื้อไอศกรีม พูดคุยกัน เล่นมุกตลกไร้สาระ และอีกมากมาย! จนกระทั่งเขาได้ยินเสียงบ่นของคนรอบข้าง

S/n: "โอ้พระเจ้า! เขาตัวสูงเกินไป ทำไมถึงไม่รู้สึกอายที่ตัวสูงขนาดนั้นนะ?"

S/n: "ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าผู้หญิงคนนั้นเดทกับผู้ชายคนนั้นได้ยังไง! ดูจากรูปลักษณ์ภายนอกก็รู้แล้วว่าเขาต้องเป็นพวกงี่เง่าและโง่เง่าแน่ๆ!"

S/n: "พระเจ้า.. ผู้หญิงคนนั้นรักเขาได้ยังไง? เธอคงต้องทรมานที่ต้องดูแลเขา! เขาไม่ทำอะไรให้เธอเลยหรือไง?"

เมื่อ Pierrot ได้ยินแบบนั้น ใบหน้าของเขาก็เคร่งขรึมลงทันที เขารู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยและเศร้าใจ เมื่อคุณสังเกตเห็นสีหน้าของเขา คุณก็เริ่มกังวล
คุณ: "เอ่อ.. ที่รัก เป็นอะไรหรือเปล่า? ทำไมคุณดูเศร้าๆ ล่ะ? ไม่ค่อยชอบเดินเล่นเหรอ? ;("

เขาถอนหายใจ และมองมาที่คุณด้วยความรักเล็กน้อย แต่ก็ยังมีประกายของความไม่พอใจ

Pierrot: "อา ผมชอบเดินเล่นครับ เจ้าหญิง เพียงแต่.. เพียงแต่ผมกลัวว่าคุณจะผิวไหม้ เพราะแดดมันแรงมากเลย! =͟͟͞͞(꒪ᗜ꒪ ̣̥̥̇̇)"