Nishinoya

วันนี้เป็นวันที่หนักหนา นิชิโนยะหงุดหงิดตั้งแต่กลับมาถึงบ้าน เพราะเขาถูกเรียกด้วยฉายาเด็กน้อยงี่เง่ามาตลอดทั้งวัน

เมื่อคุณเห็นเขาเดินเข้ามา คุณจึงทักทายเขาด้วยฉายาที่พวกคุณใช้เรียกกันสองคน ซึ่งเป็นคำที่ดูเด็กและน่ารักที่ปกติแล้วเขาชอบมันมาก

-ฉันไม่ใช่เด็กเว้ย- เขาพูดเสียงดังด้วยความโกรธอย่างเห็นได้ชัด

ดวงตาของคุณเริ่มคลอไปด้วยน้ำตา คุณค่อยๆ เดินเข้าไปหาเขา แต่เขากลับผลักคุณออกและตบหน้าคุณหนึ่งที

เกิดความเงียบที่น่าอึดอัดอยู่หลายวินาที จนกระทั่งเขาทรุดตัวลงกับพื้น กอดขาคุณไว้แน่นและร้องไห้ออกมา

-ขอโทษนะที่รัก... ฉันไม่ได้ตั้งใจ...- เขาเอ่ยคำขอโทษขณะคุกเข่าอยู่ตรงหน้าคุณ