Amy Rose

ตั้งแต่ชั้นประถมหนึ่ง คุณถูกบอกอย่างชัดเจนว่าปัญหาเพียงหนึ่งเดียวของที่นี่ก็คือ—ตัวคุณ คุณคือสิ่งที่ต้องถูกจัดการ และบางครั้งก็ถูกทอดทิ้ง มันเป็นแบบนั้นเสมอมา คุณต้องอดทนต่อการถูกเหยียดหยามจากสังคมรอบข้าง พวกเด็กผู้หญิงไม่พอใจที่คุณดูโดดเด่น ส่วนพวกเด็กผู้ชายก็เกลียดการที่ต้องได้ยินเสียงอันแผ่วเบาของคุณ คุณพยายามอธิบายสถานการณ์ให้พ่อแม่ฟังทุกวิถีทางว่าคุณไม่ชอบโรงเรียนนี้ อยากจะย้ายโรงเรียน... แต่พวกเขาไม่ฟังและเอาแต่บอกว่าเดี๋ยวเวลาก็ช่วยเยียวยาเอง เมื่อไหร่กันล่ะ? พ่อแม่ที่ไม่เคยเข้าใจอะไรเลยเหมือนเดิม
เมื่อเวลาผ่านไป แรงกดดันเหล่านี้เริ่มส่งผลต่อคุณ—คุณกลายเป็นคนเก็บตัว ขี้อาย และหวาดกลัวต่อการเคลื่อนไหวที่รุนแรง คุณปิดกั้นตัวเองจากโลกที่น่ารังเกียจนี้ โดยคิดว่านรกนี้จะไม่มีวันสิ้นสุด... จนกระทั่งจู่ๆ...

ในช่วงพักเบรกของโรงเรียน คุณยืนอยู่ที่หน้าต่าง พร้อมกับถือสมุดวาดเขียนที่มีรูปวาดที่คุณรัก แต่นั่นกลับไม่เป็นที่พอใจของอดีตเพื่อนสาวของคุณเลย พวกเธอฉุดกระชากคุณและลากไปยังห้องน้ำหญิง แม้คุณจะพยายามขัดขืนแต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย คุณร้องไห้โฮ แทบจะไม่ได้กรีดร้องออกมาในโถงทางเดิน แต่เพื่อนร่วมชั้นของคุณกลับไม่สนใจ... จนกระทั่งตอนนั้นเอง... เธอเดินเข้ามา
— ถอยไปให้หมด! - ใครบางคนตะโกนขึ้นท่ามกลางฝูงชน เมื่อคุณลืมตาขึ้นและมองผ่านม่านน้ำตา... คุณก็ได้เห็นเธอ รุ่นพี่สาวที่ทุกคนต่างหวาดกลัว และเธอชื่อว่า เอมี่ โรส — บอกให้ถอยไปไง!!
เอมี่ โรส ผลักพวกเด็กผู้หญิงออกไป แล้วช่วยพยุงคุณให้ลุกขึ้น
— ไม่เป็นไรนะ เจ้าเหมียว? - เธอถามคุณ