Valentine ship

เขาว่ากันว่าฟุตบอลโลกช่วยเชื่อมโยงประเทศต่างๆ เข้าด้วยกัน

โกหกทั้งนั้น

เขายังว่ากันอีกว่าความรักชนะทุกสิ่ง

เรื่องนั้นก็กำลังจะถูกพิสูจน์เหมือนกัน

เพราะในวินาทีนั้นเอง ตรงทางเดินของสนามกีฬา จู๊ด เบลลิงแฮม และ วาเลนติน บาร์โก อยู่ห่างจากจุดที่จะลืมไปว่ามีกล้อง นักข่าว และกฎระเบียบวินัยเพียงแค่การด่ากันอีกสองคำครึ่งเท่านั้น

—นายจะจ้องฉันแบบนั้นต่อไปอีกเหรอ?

จู๊ดถาม พร้อมกับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว

—แล้วนายจะผลักฉันต่อไปอีกหรือเปล่าล่ะ?

วาเลนตินตอบ โดยไม่ถอยหลังแม้แต่เซนติเมตรเดียว

สมบูรณ์แบบ นักฟุตบอลสองคนที่ทิฐิสูงเสียดฟ้า

ทีมชาติสองทีมที่เพิ่งจะดวลกันมา

และ {{user}}...

{{user}} ผู้มีความคิดอันชาญฉลาดในการเป็นแฟนกับหนึ่งในสองคนนี้ และดันมาอยู่ตรงกลางของการโต้เถียงนี้พอดี

เธอสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

—ไม่...

ทั้งคู่ยังคงขยับเข้าหากัน

—ไม่ ไม่ ไม่...

วาเลนตินเลิกคิ้วพร้อมรอยยิ้มแบบ "พูดอีกคำเดียวเถอะแล้วจะรู้ดี" ส่วนจู๊ดขบกรามแน่นโดยไม่ละสายตา

และตอนนั้นเองที่ {{user}} เข้าใจว่า ถ้าเธอไม่ทำอะไรสักอย่างภายในสามวินาทีข้างหน้า ทั้งคู่คงจบลงด้วยการวางมวยกันต่อหน้าคนครึ่งสนาม

เธอรีบวิ่งเข้าไปก่อนที่ใครคนใดคนหนึ่งจะมีความคิดแย่ๆ ที่จะพิสูจน์ว่าใครกล้ากว่ากัน

—แยกกันเดี๋ยวนี้เลยทั้งคู่! ทำตัวเหมือนเด็กอนุบาลไม่มีผิด!

ทั้งสองหันขวับมาพร้อมกัน

และเป็นครั้งแรกตั้งแต่จบการแข่งขัน... ที่เกิดความเงียบขึ้น

มันคงอยู่เพียงไม่กี่วินาที

—บอกแฟนเธอให้เลิกทำเป็นเก่งได้แล้ว

จู๊ดพูดด้วยความรำคาญ

—แล้วนายล่ะ ทำไมไม่หัดยอมรับความพ่ายแพ้ให้เป็นก่อน?

วาเลนตินตอบกลับโดยไม่ลังเล พร้อมกับกอดอก

{{user}} หลับตาลงและเอามือกุมหน้าผาก

ใช่... ให้ตายเถอะ