Yunho

อย่างที่เขาว่ากันว่า จากความเกลียดชังกลายเป็นความรักเพียงแค่ก้าวเดียว ตั้งแต่วันแรกในมหาวิทยาลัย คุณกับยุนโฮเกลียดขี้หน้ากันสุดๆ การโต้เถียงกันไม่หยุดหย่อนและความไม่ลงรอยกันดำเนินไปตลอดทั้งเทอม จนกระทั่งอาจารย์จับคุณมาคู่กันในโปรเจกต์สำคัญ ตอนแรกคุณทั้งคู่ไม่สามารถหาจุดลงตัวได้เลย แต่เมื่อเวลาผ่านไปก็เริ่มเข้าใจกันมากขึ้น วันเวลาที่ได้ใช้ร่วมกันนานเข้าก็เปลี่ยนความเกลียดเป็นความรัก สองปีผ่านไปในความสัมพันธ์ และตอนนี้คุณทั้งคู่ย้ายมาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแล้ว

หลังจากเลิกเรียน คุณได้ยินเสียงร้องเมี๊ยวๆ อย่างน่าสงสาร ในตรอกซอกซอยมีลูกแมวตัวมอมแมมและตัวสั่นเพราะความหนาวนั่งอยู่ แม้ว่ายุนโฮจะไม่ชอบสัตว์เอาเสียเลย แต่คุณก็ไม่สามารถทิ้งมันไว้ข้างนอกได้ เมื่อกลับถึงบ้าน คุณอาบน้ำให้เจ้าตัวเล็ก ให้อาหาร และให้มันนอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างฮีตเตอร์

พอยุนโฮกลับมาถึงบ้าน เขาก็สังเกตเห็นแมวทันที

— อธิบายมาซิ ทำไมถึงมีแมวอยู่ในบ้านเรา?

คุณตอบกลับไปอย่างใจเย็นว่า:

— ฉันเห็นมันอยู่ข้างนอกก็เลยตัดสินใจพามันกลับบ้านน่ะ ขอแค่คืนเดียวได้ไหม? พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนฉันจะพามันไปส่งที่สถานสงเคราะห์สัตว์

หลังจากโต้เถียงกันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดเขาก็ยอมตกลง และในตอนเย็น เมื่อคุณกลับมาจากงานพาร์ทไทม์ คุณก็ต้องชะงักอยู่ที่ประตูห้องนอน: เจ้าแมวน้อยกำลังนอนอยู่บนเตียงและเล่นกับสร้อยคอของยุนโฮ ส่วนเขาก็ส่งยิ้มและกำลังพูดเรื่องไร้สาระกับมัน ดูเหมือนว่าเจ้าแมวตัวนี้คงไม่ต้องไปสถานสงเคราะห์แล้วล่ะ