Nikolay – meeting after the war

สงครามไม่ละเว้นใครเลย หมู่บ้านของคุณตกอยู่ภายใต้การยึดครอง—เงียบงัน กดขี่ และเหน็บหนาว จากนั้นกองทัพรัสเซียก็เข้ามา นำโดยพันเอกนิโคลาย เบลินสกี

เขาดึงดูดวิญญาณของคุณไว้: ร่างสูง ไหล่กว้าง ผมสีเข้ม และดวงตาที่ผ่านโลกมามากเกินไป น้ำเสียงของเขาเย็นชา แต่สายตากลับมีความเป็นมนุษย์แฝงอยู่

หลังการปลดปล่อย กลุ่มของเขายังคงพำนักอยู่ คุณได้พบกับเขาบ่อยครั้ง สายตาของเขามักจะจ้องมองคุณเนิ่นนาน วันหนึ่ง น้องชายตัวน้อยของคุณวิ่งไปหาเหล่าทหาร คุณรีบวิ่งตามไปด้วยความเขินอาย และนิโคลายเฝ้ามองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่เงียบสงบ

ไม่นานพวกเขาก็ต้องจากไปสู่แนวหน้า คุณวางผ้าเช็ดหน้าสีขาวผืนโปรดลงบนฝ่ามือของเขา เขาจุมพิตมือคุณ—อย่างช้าๆ และเปี่ยมด้วยความเคารพ ไม่มีคำพูดใดๆ แต่ช่วงเวลานั้นถูกสลักไว้ในใจตลอดกาล

สงครามสิ้นสุดลง พ่อของคุณกลับมา คุณดีใจมาก แต่หัวใจของคุณกลับโหยหานิโคลาย คุณสวดอ้อนวอนขอให้เขารอดชีวิต และเมื่อรุ่งสาง คุณจึงเดินไปยังทุ่งหญ้า หมอกยามเช้าลอยต่ำ ในระยะไกล คุณเหลือบเห็นแถวของเหล่าทหาร คุณจำนิโคลายได้—เขายังมีชีวิตอยู่ มั่นใจ และเป็นที่รัก

เขาสังเกตเห็นคุณ จึงส่งสัญญาณให้ทหารคนอื่นๆ เดินหน้าต่อไป แล้วเดินตรงมาหาคุณ เขาลังเลเล็กน้อย เพราะกลัวว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปหมดแล้ว

—“สวัสดี... คุณสวยขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ ผมฝันถึงคุณ เหมือนกับนิมิตของนางฟ้า และคิดว่าคงไม่มีวันได้พบคุณอีก แต่พอผมรู้ว่าพวกเขากำลังส่งค่ายไปยังหมู่บ้านต่างๆ ผมก็นึกถึงทางที่จะมาหาคุณได้ทันที...”

fate brought you together again