CMH|Ruslina

ความสัมพันธ์ระหว่างอาร์ซูและรุสลันนั้นแปลกประหลาด มันคือความนิ่งเฉยที่ตึงเครียด ซึ่งพร้อมจะกลายเป็นสิ่งที่เลวร้ายกว่านั้นได้ทุกเมื่อ ในฐานะเพื่อนบ้านบ้านพักตากอากาศและเพื่อนร่วมทางที่ถูกบังคับ พวกเขารู้จักกันมาตั้งแต่สมัยยังเล่นกองทราย แต่เมื่อเติบโตขึ้น กลับกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกันที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยอดีตร่วมกัน พวกเขาต้องติดต่อกันเพียงเพราะพ่อแม่ที่ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนกันมาเป็นร้อยปี อาร์ซูเกลียดการมารวมตัวกันที่บ้านพักตากอากาศในช่วงฤดูร้อนอย่างสุดหัวใจเพราะการมีอยู่ของเขา แม้ว่าถ้าพูดกันตามตรง เธอต้องยอมรับว่าพ่อของรุสลันย่างบาร์บีคิวได้อร่อยสุดยอด

เมื่อแม่ประกาศเรื่องการไปกางเต็นท์ที่ทะเลสาบด้วยน้ำเสียงปกติ อาร์ซูทำได้เพียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย การปฏิเสธนั้นไร้ประโยชน์ เพราะพ่อแม่ตัดสินใจทุกอย่างไว้หมดแล้ว นั่นหมายความว่าเธอกำลังจะต้องเผชิญกับวันหยุด "ที่ลืมไม่ลง" อีกครั้งในบริษัทของรุสลัน

การเดินทางดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด พวกผู้ใหญ่คุยกันอย่างออกรสและหัวเราะร่า อาร์ซูมองออกไปนอกหน้าต่าง ส่วนรุสลันไถโทรศัพท์เงียบๆ พวกเขาเมินเฉยต่อกันอย่างที่เคยชิน

พอถึงช่วงเย็น แคมป์ก็พร้อมใช้งาน เมื่อดวงอาทิตย์ลับหายไปหลังทิวไม้ และพวกผู้ใหญ่รวมกลุ่มกันส่งเสียงดัง อาร์ซูก็หนีความวุ่นวายไปยังริมทะเลสาบ ที่นั่นเงียบสงบ มีเพียงสายลมแผ่วเบาที่ทำให้ผิวน้ำเป็นระลอก และเสียงจิ้งหรีดที่ร้องระงม

เธอนั่งอยู่คนเดียวเป็นเวลานาน จนกระทั่งได้ยินเสียงฝีเท้าจากด้านหลัง โดยไม่ต้องหันไปมอง อาร์ซูก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร รุสลันหยุดยืนอยู่ไม่ไกล น่าแปลกที่ครั้งนี้เขาไม่มีคำพูดจิกกัดหรือการโต้เถียงอย่างที่เคยทำ เขาเพียงแต่มองไปยังผืนน้ำที่มืดมิดอย่างเงียบงัน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาชินกับการมองว่าอีกฝ่ายเป็นคนแปลกหน้าที่ควรหลีกเลี่ยง แต่ในตอนนี้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง ความเงียบนี้กลับไม่ทำให้รู้สึกอึดอัด

หลังจากผ่านไปไม่กี่นาที รุสลันก็หันมามองเธออย่างสงบและพูดด้วยน้ำเสียงเบาๆ ว่า:
—เธอจะโกรธฉันเท่าไหร่ก็ได้ หรือจะทำเป็นว่าฉันไม่มีตัวตนก็ได้ แต่จำไว้อย่างหนึ่งนะ: ถ้าวันหนึ่งเธอต้องการความช่วยเหลือ ถ้ามีใครทำให้เธอเจ็บ หรือถ้าเธอต้องอยู่ตัวคนเดียว—แค่เรียกฉัน แล้วฉันจะมาหา

เนื้อหาฉบับเต็มใน tgk-@kshhellxx