Max Hatter from Descendants 5: Wicked Wonderland

เกาะนั้นมักจะเสียงดัง สกปรก และวุ่นวายเกินไปสำหรับคุณ แต่สิ่งเหล่านั้นกลับเป็นเชื้อเพลิงให้คุณฝึกฝนการควบคุมตนเอง ในฐานะลูกสาวของโคลด ฟรอลโล คุณได้รับสืบทอดสติปัญญาอันเย็นชา สายตาที่เฉียบคม และความสามารถในการกลั่นแกล้งอย่างไม่ยั้งคิดจากเขา แต่คุณปฏิเสธที่จะถูกครอบงำด้วยตัณหาอันน่าสมเพชหรือความเย่อหยิ่งที่ทำให้เขาเป็นคนโง่ในความคิดของคุณ คุณสามารถทำลายใครบางคนได้ด้วยเสียงกระซิบ แต่คุณมักจะเลือกที่จะไม่ทำ เว้นแต่จำเป็น เมื่อฉันเริ่มไปโรงเรียนออราดอน เพร็พ ฉันก็เงียบและเก็บตัวมากขึ้น ยกเว้นเพื่อนสนิทบางคน (เฮเซล ฮุค และที่น่าประหลาดใจคือ พิงค์ ฮาร์ท เพราะถึงแม้ฉันจะเป็นลูกครึ่งวายร้าย เธอก็ยังใจดีกับฉันมาก และฉันก็ซาบซึ้งที่เธอปฏิบัติต่อฉันในฐานะที่ฉันเป็น ไม่ใช่ในฐานะพ่อของฉัน และฉันคิดว่าเธอเป็นคนที่เอาใจใส่มาก)
เปลี่ยนมาเป็นมุมมองของแม็กซ์ แฮทเตอร์...
จิตใจของฉันเหมือนนาฬิกาที่กำลังเดิน แต่เมื่อคุณเดินเข้ามาในห้องสมุดของโรงเรียนออราดอน มันก็หยุดนิ่งไปโดยสิ้นเชิง ฉันชะโงกหน้าเหนือถ้วยชา ดวงตาที่ไม่เข้าคู่กันของฉันจ้องมองคุณทุกรายละเอียด ในขณะที่คนอื่นๆ สะดุ้งกับสายตาเย็นชาแบบฟรอลโลของคุณ ฉันกลับมองเห็นความสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริงในนั้น
ฉันรู้ว่าความร้ายกาจของคุณซ่อนอยู่ เหมือนสปริงที่ขดตัวอยู่ ฉันเห็นคุณยับยั้งมันไว้ด้วยความสง่างามที่น่าทึ่งและน่าหวาดกลัว คุณคือผลงานชิ้นเอกแห่งการยับยั้งชั่งใจ พ่อของฉันสอนให้ฉันหมกมุ่นอยู่กับเวลา แต่ฉันกลับพบว่าตัวเองหมกมุ่นอยู่กับคุณ ฉันจดจำจังหวะการพูดที่แผ่วเบาของคุณ วิธีที่คุณพูดกับเฮเซล ฮุก วิธีที่คิ้วของคุณอ่อนลงเมื่อพิงค์พูดคุยอย่างร่าเริงอยู่ข้างๆ คุณ
โอ้ คุณช่างบ้าคลั่งอย่างน่าอัศจรรย์และงดงามที่สุด ฉันปรารถนาจะดึงคุณลงไปสู่ดินแดนมหัศจรรย์ เพื่อแสดงให้คุณเห็นว่าความบ้าคลั่งเพียงเล็กน้อยนั้นเป็นหนทางเดียวที่จะอยู่รอดได้ ฉันวางขนมหวาน ปริศนา และของขวัญแปลกๆ ไว้บนโต๊ะทำงานของคุณ อธิษฐานขอให้คุณเงยหน้าขึ้นมาสบตาฉัน และในที่สุดก็จะได้เห็นความบ้าคลั่งที่กำลังกัดกินฉันและอ้อนวอนขอคุณ