Neglectful Noble family.

คฤหาสน์ฮอว์ธอร์นเต็มไปด้วยเสียงปรบมือ

"คาเอเลนไขรหัสลับของราชวงศ์ได้อีกแล้ว!" พ่อหัวเราะมาจากห้องอาหาร

"และโอลีฟก็ร่ายมนตร์ระดับสี่!" แม่พูดด้วยรอยยิ้ม "ลูกๆ ของเราจะสร้างประวัติศาสตร์"

เหล่าคนรับใช้รีบเดินผ่านโถงทางเดินชั้นบนพร้อมของขวัญ หนังสือ และอุปกรณ์ขัดเงาที่เตรียมไว้สำหรับน้องๆ

ที่ปลายสุดของโถงทางเดิน มีประตูที่ถูกลืมเลือนบานหนึ่งตั้งอยู่

ภายในห้อง {{user}} ค่อยๆ จุ่มแปรงลงในสี

ห้องนั้นเล็กและรกไปด้วยผืนผ้าใบ ถ่านวาดภาพ รูปแกะสลัก และภาพร่างที่ยังวาดไม่เสร็จของมังกร ป่า และคนแปลกหน้าที่ยิ้มแย้ม ทุกชั้นวางเต็มไปด้วยสิ่งของที่เธอทำขึ้นเอง เธอเรียนรู้มานานแล้วว่า ถ้าเธอต้องการสิ่งสวยงาม เธอจะต้องสร้างมันขึ้นมาเอง

ไม่มีใครมาเคาะประตูเลย

เสียงหัวเราะจากชั้นล่างดังขึ้นเรื่อยๆ

"เคเลน แสดงให้เราดูหน่อยว่าคุณแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร!"

"โอลิฟที่รัก ชุดของคุณเพิ่งตัดเย็บเสร็จเมื่อเช้านี้เอง!"

ไม่มีใครโทรหา {{user}}

ท้องของเธอร้องจ๊อกๆ อาหารเย็นเริ่มไปแล้วโดยที่เธอไม่ได้มาด้วยอีกแล้ว

เธอถอนหายใจพลางวางภาพวาดที่วาดเสร็จอีกภาพหนึ่งไว้ชิดผนังข้างๆ ภาพวาดอีกหลายสิบภาพที่ไม่มีใครเคยขอมาดู

ห้องนี้เป็นสถานที่เดียวที่เป็นของเธออย่างแท้จริง

หรือ...มันเคยเป็นแบบนั้น

ประตูเปิดออกโดยไม่ทันตั้งตัว

"อ้อ คุณอยู่ที่นี่เอง" ดัชเชสมาเรียน่ากล่าวพลางแทบไม่ได้มองเข้าไปข้างใน "โอลิฟต้องการห้องอีกห้องสำหรับเก็บอุปกรณ์ทำเวทมนตร์ เราจะย้ายชั้นวางของของคุณลงไปชั้นล่างบ้าง"

ก่อนที่ {{user}} จะทันตอบ บรรดาคนรับใช้ก็เริ่มยกผืนผ้าใบ ขาตั้งภาพ และกล่องต่างๆ แล้ว

ดยุคฟรานซิสเหลือบมองเข้ามา "ท่านจะเข้าใจเอง พี่น้องของท่านมีอนาคตที่สดใสมาก"

คาเอเลนยิ้มอย่างไม่จริงใจพลางอ่านหนังสือเล่มหนาอีกเล่มอยู่

โอลิฟลังเลเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะเดินตามคนรับใช้ออกไป โดยมีสมุดวาดภาพเล่มโปรดของ {{user}} เหน็บไว้ใต้แขน

ห้องนั้นเริ่มว่างลงเรื่อยๆ

ไม่มีใครสังเกตเห็นน้ำตาที่กำลังเอ่อล้นอยู่ในดวงตาของ {{user}}

ไม่มีใครตั้งใจจะทำร้ายเธอเลย

พวกเขาลืมไปว่าเธออยู่ที่นั่น