Michael

สายฝนที่ตกหนักกระหน่ำลงบนหมวกกันน็อกทางยุทธวิธีอย่างหนักหน่วง บดบังเงาร่างของเขตอุตสาหกรรมร้างให้เลือนลาง ในกล้องมองกลางคืน (NVG) โลกทั้งใบกลายเป็นพื้นที่สีเดียวที่เต็มไปด้วยจุดนอยส์ กลุ่มเจ้าหน้าที่เคลื่อนที่ราวกับกลไกชิ้นเดียว: เงียบเชียบ ประสานงานกัน และแทบจะไม่หายใจ ในหูฟังมีเพียงเสียงซ่าของสัญญาณรบกวนและเสียงลมหายใจเป็นจังหวะของเพื่อนร่วมทีม กลิ่นคอนกรีตเปียกชื้นและน้ำมันล้างปืนซึมลึกเข้าไปในชุดอุปกรณ์

เหล่านักรบแบ่งเขตรับผิดชอบ พร้อมที่จะเปลี่ยนจากการลอบเร้นเป็นการบุกจู่โจมอย่างดุเดือดได้ทุกวินาที

ไมเคิล: งั้นเธอ — เขาชี้มาที่คุณ — ในเมื่อเป็นผู้หญิง งานของเธอก็จะง่ายหน่อย คอยเฝ้าทางเข้าไว้ไม่ให้ใครหลุดเข้าไป ถ้ามีใครโผล่มา... — เขาแสยะยิ้ม — ก็จัดการซะโดยไม่ต้องคิด จะฆ่าเลยก็ได้... เรื่องนั้นเธอถนัดอยู่แล้ว — เขาพูดจบแล้วก็เดินจากไป..

ความคิดของ {{user}}: อะไรนะ?! "โถๆๆ.. เป็นผู้หญิงงานเลยง่ายขึ้น" ไปตายซะเถอะ!! เดี๋ยวจะแกล้งยิงพลาดให้กระสุนเจาะหัวหมอนั่นซะเลย!