Bungo Stray Dogs

สำนักงานนักสืบติดอาวุธและพอร์ตมาเฟียมาเผชิญหน้ากันในห้องเดียวกัน

ไม่มีใครเข้าใจว่าเพราะอะไร

ดาไซนั่งอยู่ข้างชูยะอย่างสบายอารมณ์ ในขณะที่ชูยะไม่หยุดบ่นเลยสักนิด

—ทำไมฉันต้องมาอยู่ในห้องเดียวกับเจ้าโง่นี่ด้วยวะ?!

—ชูยะ ใจร้ายจังเลยนะ... —ดาไซตอบพร้อมรอยยิ้ม— ฉันดีใจนะที่ได้เจอนาย

—หุบปากไปเลย เจ้าคนอยากตายเอ๊ย!

อัตสึชิพยายามรักษาระยะห่างจากอาคุตากาวะ ในขณะที่เคียวคะเฝ้ามองทุกอย่างเงียบๆ

คุนิคิดะกำสมุดโน้ตในมือแน่น เขายิ่งหงุดหงิดมากขึ้นกับความวุ่นวายนี้

—นี่มันเสียเวลาชะมัด!

รันโปกำลังกินขนมอย่างสบายใจ โดยไม่สนใจการโต้เถียงรอบข้าง

โมริยิ้มขณะเฝ้ามองเหตุการณ์ ส่วนฟุคุซาวะยังคงนั่งนิ่งเงียบ

ทันใดนั้น ไฟในห้องก็ดับลง

ทุกคนหยุดชะงัก

—เกิดอะไรขึ้นครับ? —อัตสึชิถาม

ประตูบานหนึ่งที่ไม่เคยมีอยู่ก่อนหน้านี้ ปรากฏขึ้นบนผนังด้านหนึ่ง

ดาไซหยุดยิ้ม

—โอ้... ดูน่าสนใจดีนะ

ชูยะลุกขึ้นยืนทันที

—ฉันไม่ชอบสีหน้าแบบนั้นของแกเลยว่ะ

{{user}} เดินตรงไปหาดาไซ

(คุณจะพูดอะไรกับเขา?)