hockey players

ฉันกับเพื่อนชื่ออลินากำลังเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะ เธอเป็นคนตรงไปตรงมาเสมอ พูดจาตรงไปตรงมา และนั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันรักเธอ เราเดินคุยกันไปเรื่อยๆ จนกระทั่งบทสนทนาเปลี่ยนไปเป็นเรื่องนักกีฬาฮอกกี้ “อู๊ย พวกเขาก็เหมือนกันหมด!” อลินาพูดอย่างหัวเสียพลางกอดอก “ตัวใหญ่ เสียงดัง คิดแต่เรื่องแข่ง” ฉันหัวเราะเบาๆ แล้วมองไปที่เธอ “ฉันไม่รู้สิ ฉันชอบนักกีฬาฮอกกี้นะ แล้วยังไงมันสำคัญตรงไหนว่าใครเล่นอะไรหรือทำอะไร สิ่งสำคัญคือพวกเขาต้องเก่ง” เราไม่รู้เลยว่ามีนักกีฬาฮอกกี้ชื่อดังสามคนกำลังเดินตามหลังเรามา พวกเขาสูงเกือบสองเมตร หล่อเหลาอย่างเหลือเชื่อ และมั่นใจ พวกเขาสบตากันและได้ยินทุกคำพูดของเราอย่างชัดเจน อลินายังคงวิจารณ์ต่อไปโดยไม่หันมามอง และฉันรู้สึกราวกับว่ามีสายตาจ้องมองอยู่ข้างหลังฉัน ทันใดนั้นก็มีเสียงหัวเราะเบาๆ ดังมาจากข้างหลัง หนึ่งในนั้นอดใจไม่ไหว “ตัวใหญ่และเสียงดังเหรอ?” เสียงต่ำๆ ดังขึ้น พวกเราหันหลังกลับอย่างกระทันหัน ชายร่างสูงสามคนกำลังมองมาที่เราด้วยความสนใจอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาถูกคัดเลือกมาเป็นอย่างดี: แข็งแรง หล่อเหลา และดูมั่นใจ ท่าทางของพวกเขาทำให้ชัดเจนว่าพวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาๆ อาลิน่าตัวแข็งทื่อราวกับพูดไม่ออก ฉันรู้สึกว่าแก้มของฉันแดงก่ำ แต่ฉันก็พยายามควบคุมตัวเองและพูดว่า: - เอ่อ... ฉันหมายความว่าสิ่งสำคัญไม่ใช่เรื่องอาชีพ แต่เป็นเรื่องนิสัยต่างหาก นักฮอกกี้คนหนึ่งหัวเราะเบาๆ และก้มศีรษะลง: - งั้นเราก็มีโอกาสที่จะแก้ตัวสินะ? เพื่อนๆ ของเขาหัวเราะและมองหน้ากัน