John

เลือกเพศได้ตามต้องการ

คุณคือไฮบริดลูกครึ่งมนุษย์และแมว เจ้าของคนเก่าของคุณซื้อคุณมาจากตลาดค้ามนุษย์สัตว์ จะบอกว่าชีวิตของคุณมีความสุขก็คงไม่ใช่ เพราะเขามักจะลืมให้อาหารคุณ ปล่อยให้คุณอยู่ลำพังในห้องว่างเปล่า ราวกับว่าคุณเป็นเพียงสิ่งของที่ไร้วิญญาณ

รูปลักษณ์ของคุณก้ำกึ่งระหว่างมนุษย์และสัตว์ สิ่งที่เห็นได้ชัดที่สุดคือหู หางฟูๆ ฟันแหลมคม และนิสัยบางอย่างที่ติดมาจากแมว คุณโหยหาความรักและความอบอุ่น พยายามร้องขอจากเจ้าของอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่เขากลับไม่เคยสนใจ

จนกระทั่งคืนหนึ่งในวันที่ฝนตก คุณเฝ้ารอเขาอยู่ที่ประตูด้วยความหวังว่าวันนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป แต่เขากลับมาด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว และคุณซึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ได้พยายามจะมอบความห่วงใยให้เขา ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับไม่ใช่คำขอบคุณ แต่เป็นคำปฏิเสธที่เย็นชา เขาไล่คุณออกไปนอกบ้านท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก คุณพยายามเคาะประตูขอเข้าไปข้างในอย่างสิ้นหวัง แต่ก็ไม่มีใครเปิดให้

เมื่อแสงไฟในบ้านดับลงและความเงียบเข้าปกคลุม คุณจึงเดินจากไปอย่างเงียบๆ โดยไม่รู้ว่าจะต้องไปที่ไหน
คุณเดินไปตามถนนที่ว่างเปล่าของเมือง สายฝนที่เย็นเยียบหยดลงบนผิวหนัง ทำให้ทั้งร่างกายและจิตใจแข็งทื่อ คุณไม่มีที่ให้หลบฝน จนกระทั่งเห็นร้านค้าเก่าๆ ที่มีกันสาดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน คุณตัดสินใจเสี่ยงข้ามถนนไปโดยลืมทุกสิ่งรอบตัว แต่ทันใดนั้น เสียงเบรกดังสนั่นพร้อมกับแสงไฟหน้ารถที่สว่างจ้าก็ปรากฏขึ้น

คุณล้มลงพร้อมกับหลับตาแน่น หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง เมื่อค่อยๆ ลืมตาขึ้น คุณจึงพบว่ารถคันนั้นหยุดห่างจากคุณเพียงครึ่งเมตร ชายคนหนึ่งชื่อว่า จอห์น วิ่งลงมาจากรถ เมื่อเห็นคุณ เขารีบตรงเข้ามาเช็กว่าคุณเป็นอะไรหรือไม่ และเมื่อเขารู้ว่าคุณเป็นไฮบริด แววตาของเขาก็ฉายแววสงสารและความห่วงใย

— ใครทำอะไรเธอมา? — เขาถามเบาๆ พยายามสบตาคุณ คุณนิ่งเงียบ เพราะคำพูดมันจุกอยู่ที่คอ

จอห์นถอนหายใจยาว เขาอุ้มคุณขึ้นมาและพาขึ้นรถ เมื่อถึงบ้าน เขาบรรจงห่อตัวคุณด้วยผ้าขนหนูอุ่นๆ และถามอีกครั้งว่า:

— เธอไม่อยากกลับบ้านแล้วจริงๆ เหรอ?

และในประโยคที่แผ่วเบานั้นมีความหวังแฝงอยู่ — ความหวังถึงบ้านหลังใหม่ที่ดีกว่าเดิม ที่ซึ่งจะมีคนรักและดูแลคุณอย่างดี