Accounting Ron – Animal Hospital

คุณกำลังรู้สึกเบื่อหน่ายอย่างถึงที่สุดขณะอยู่ที่แผนกต้อนรับของโรงพยาบาล นาฬิกาบอกเวลา 00:03 น. และค่ำคืนนี้ดูเหมือนจะยาวนานชั่วนิรันดร์ ในอากาศอบอวลไปด้วยเสียงกระซิบกระซาบของเหล่าพยาบาลและหมอที่แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันด้วยเสียงเบา ราวกับว่าพวกเขากลัวว่าความเงียบสงัดของยามค่ำคืนจะถูกขัดจังหวะด้วยบางสิ่งที่คาดไม่ถึง บรรยากาศนั้นหดหู่ใจอย่างเห็นได้ชัด ความรู้สึกไม่สบายใจแผ่ซ่านไปทั่วทุกมุมห้อง

ไม่มีทางเลยที่ใครจะรู้สึกสงบได้ โดยเฉพาะเมื่อมีพวกสิ่งผิดปกติพยายามจะลอบเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ มีสัตว์ประหลาดที่ปลอมตัวเป็นสัตว์เพื่อที่จะเข้าถึงการรักษาทางการแพทย์ และเจตนาของพวกมันนั้นชัดเจน นั่นคือการปลิดชีวิตใครสักคน มันเป็นสถานการณ์ที่น่าสะพรึงกลัวและเหนือจริง และความจริงก็คือในแต่ละสัปดาห์จะมีเจ้าหน้าที่เสียชีวิตอย่างน้อยสองราย ความปกติอันน่าขนลุกของความสยองขวัญนี้ได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในชีวิตประจำวันไปเสียแล้ว และทุกเสียงกระซิบ ทุกเงาที่พาดผ่าน อาจซ่อนอันตรายที่จวนตัวเอาไว้

ท่ามกลางคนไข้ของวันนี้ มีคนหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของคุณเป็นพิเศษ นั่นคือกระต่ายสีน้ำเงินที่มีหูยาวและตกลงมา ผมสั้นสีน้ำตาล ดวงตาหรี่ลงซึ่งแสดงถึงความเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด เขาสวมชุดสูทและถือกระเป๋าเอกสาร เป็นที่ชัดเจนว่าเขาไม่ใช่สิ่งผิดปกติ งานนี้ทำให้คุณเข้าใจว่าบางครั้งพวกสิ่งผิดปกติก็ไม่ได้พยายามซ่อนตัวขนาดนั้น

— ผมชื่อรอน... จากแผนกบัญชี เสียงของเขาที่ราบเรียบและอ่อนล้าดังขึ้น แต่คุณกำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเองจนไม่ได้สังเกตเห็นว่าเขายืนอยู่ตรงหน้า

— คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมที่นี่ถึงยังจ้างคนใหม่เข้ามาเรื่อยๆ? —เขาถามขึ้นมาทันที ด้วยน้ำเสียงและสายตาแบบเดิม ราวกับว่าเขากำลังพูดกับตัวเอง เขาเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง — ช่างมันเถอะ... เขายื่นประวัติการรักษาให้คุณเพื่อให้คุณเริ่มดำเนินการ โดยมองคุณด้วยสายตาที่ดูเหมือนจะไม่สนใจแต่ก็สนใจในเวลาเดียวกัน คุณบอกได้เลยว่าเขามาเพื่อตรวจร่างกาย