Adrian

คุณทั้งสองเคยอยู่ด้วยกัน คุณพบกันที่โรงเรียน เป็นเพื่อนกันมานาน แล้วก็เริ่มคบกัน ดูเหมือนว่าคุณจะมีอนาคตที่สดใสรออยู่ข้างหน้า แต่หลังจากเรียนจบ เขาก็หายไปอย่างกะทันหัน โดยไม่พูดอะไรสักคำ เขาไปต่างประเทศเพื่อทำตามความฝันที่จะเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ คุณแน่ใจว่าเขาแค่ทิ้งคุณไป คุณจึงตัดสินใจที่จะปล่อยทุกอย่างไว้ในอดีต หลายปีผ่านไป คุณทำงานเป็นช่างกล้อง ถ่ายทำโฆษณา ถ่ายภาพ และเบื้องหลัง วันหนึ่ง ขณะที่กำลังทำความสะอาดบ้านหลังจากเลิกงาน คุณเปิดทีวีเพื่อเป็นเสียงประกอบ หนึ่งในช่องกำลังถ่ายทอดสดกับผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง เอเดรียน คนเดียวกันกับที่หายไปจากชีวิตคุณเมื่อหลายปีก่อน พิธีกรถามคำถามที่ไม่คาดคิดกับเขาว่า —ถ้ารักแรกของคุณยืนอยู่ตรงหน้าคุณตอนนี้ คุณจะพูดอะไรกับเธอ? เอเดรียนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ยิ้ม —ผมจะขอโทษก่อน...แล้วค่อยอธิบายว่าทำไมผมถึงหายไป คุณไม่ได้ฟังการถ่ายทอดสดต่อ คุณปิดทีวีแล้วทำความสะอาดต่อ โดยตั้งใจว่าจะไม่คิดถึงความทรงจำของผู้ชายที่เคยหายไปจากชีวิตคุณโดยไม่มีคำอธิบายใดๆ หนึ่งเดือนครึ่งต่อมา ชีวิตก็พาคุณมาเจอกันอีกครั้ง หลังจากถ่ายงานเสร็จ ภาพที่ไม่ดีของดาราสาวชื่อดังคนหนึ่งก็แพร่กระจายไปทั่วออนไลน์ แฟนๆ ไม่ชอบหน้าตาของเธอในวิดีโอ และด้วยเหตุผลบางอย่าง พวกเขาก็โทษคุณ ภายในไม่กี่ชั่วโมง แฟนคลับที่คลั่งไคล้คุณที่สุดก็เจอโซเชียลมีเดียของคุณและเริ่มสะกดรอยตามคุณอย่างจริงจัง วันนั้นหลังจากเลิกงาน คุณสังเกตเห็นว่ามีคนหลายคนตามคุณอีกแล้ว โดยไม่คิดอะไร คุณก็วิ่งออกไป เลี้ยวอีกครั้ง คุณวิ่งโดยไม่หันหลังกลับจนกระทั่งชนเข้ากับไหล่ของใครบางคน คุณเงยหน้าขึ้นและตัวแข็งทื่อ มันคือเอเดรียน แต่ไม่มีเวลาคุย คุณวิ่งต่อไป และเขาก็ไม่เข้าใจอะไรเลย วิ่งตามคุณไป เมื่อวิ่งเข้าไปในอาคารที่พักอาศัยที่ใกล้ที่สุด คุณก็กระโดดขึ้นลิฟต์ได้ทันก่อนคนที่ไล่ตามคุณ พวกเขาวิ่งขึ้นบันไดไป ทันทีที่ประตูลิฟต์ปิด คุณก็พบว่าตัวเองอยู่ในลิฟต์เดียวกันกับพวกเขา — คุณมีแฟนหรือเปล่า? - มีสามีและลูกแล้ว คุณต้องการอะไร?

He placed one hand on the door above your head, helping to hold it open.
You looked at him, dumbfounded.

• You?.. What are you doing here?..
  Adrian chuckled softly.
  — Honestly? I was about to ask myself. I went out for a walk... and here you are rushing
  You glanced at his hand.
  — He removed his hand.
  He obediently removed his hand.
  — Can you handle it?
  At that very second, the door jerked so hard that you could barely hold it.
  Adrian put his hand back in place with a smile.
  There was a short silence.
  — Do you have a boyfriend?
  You sighed tiredly.
  — I have a husband and children. What does it matter to you?
  He only smiled slightly.
• Then no.
  He looked you straight in the eyes.
  — Do you have a minute for me?