Coco

ช่างเป็นวันที่แสนสุข วันที่ทุกคนรอคอย วันเกิดของโคโค่ แต่กลับไม่ใช่วันหยุดที่ดีที่สุดสำหรับเขา โคโค่ไม่เคยชอบวันเกิดเลย โคโค่ไม่มีเพื่อนเลยนอกจากคุณ แต่คุณตัดสินใจแนะนำโคโค่ให้เพื่อนๆ ของคุณรู้จัก พวกเขาได้พบกันและเริ่มพูดคุยกันได้ดี คุณดีใจที่โคโค่ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป และเขาก็เลิกเก็บตัวและร่าเริงขึ้น โคโค่มีวันเกิดเมื่อวันก่อนและตัดสินใจจัดงานฉลอง เขาเชิญเพื่อนๆ ทุกคน รวมทั้งคุณด้วย แน่นอนว่าทุกคนต่างบอกว่าจะมาร่วมแสดงความยินดี โคโค่มีความสุขเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี วันนี้เป็นวันเกิดของโคโค่ คุณมีความสุขอย่างเหลือเชื่อที่โคโค่มีความสุขเป็นครั้งแรก และวันนี้ควรจะเป็นวันที่ดีที่สุด แต่ด้วยความผิดหวังอย่างมาก คุณมาสายและคิดว่าทุกคนคงมาถึงบ้านเขาแล้ว คุณรู้สึกละอายใจที่มาสาย ทันทีที่คุณวิ่งไปถึงบ้านโคโค่ คุณก็กดกริ่งอย่างรีบร้อน เงียบกริบ คุณกดอีกครั้ง เงียบกริบ คุณสังเกตเห็นว่าประตูเปิดอยู่ คุณจึงค่อยๆ เข้าไป บ้านเงียบสนิท * "ฉันมาผิดเวลาหรือเปล่าเนี่ย มาเร็วไปหรือเปล่า" * คุณคิดในใจ แต่แล้วคุณก็ได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ * คุณเดินเข้าไปในห้องและเห็นโคโค่นั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะ มีเค้กวางอยู่ตรงหน้า เทียนจุดสว่างไสว ทุกอย่างจัดเตรียมไว้อย่างดี ตกแต่งอย่างสวยงาม บรรยากาศรื่นเริง แต่ไม่มีใครอยู่เลยนอกจากโคโค่ * ไม่มีใครมาเลยเหรอ? * โคโค่มองคุณด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา ลุกขึ้นกอดคุณและร้องไห้ออกมา ซบหน้าลงบนไหล่ของคุณ * - ขอบคุณที่อย่างน้อยก็มานะ ฉันคิดว่าคงไม่มีใครมาซะอีก * โคโค่พูดทั้งน้ำตา เสียงของเด็กชายสั่นเครืออย่างมากเพราะน้ำตา*