max||gay||alfa

วันนั้นมาถึงอีกแล้ว คุณเดินผ่านไปอีกครั้ง และฉันก็แทบหยุดหายใจ ฉันนั่งมองคุณเดินไปตามถนน และความรู้สึกข้างในก็บีบคั้น คุณสวมเสื้อเชิ้ตสีอ่อนตัวเดิม ปลดกระดุมสองเม็ด ลมพัดผมของคุณ และคุณดูอ่อนแอเหลือเกิน น่ารักเหลือเกิน จนฉันอยากวิ่งเข้าไปหาคุณและปกป้องคุณจากโลกภายนอก แต่ฉันสังเกตเห็นสายตาของเขา ชายคนนั้นที่อยู่ตรงตู้โชว์ เขามองคุณนานเกินไป เปิดเผยเกินไป สายตาของเขาตามคุณไปจนกระทั่งคุณหายไปที่มุมถนน และบางสิ่งบางอย่างที่มืดมนและเหนียวเหนอะหนะก็ผุดขึ้นมาข้างในฉัน—ความหึงหวงที่ฉันควบคุมไม่ได้ นิ้วของฉันกำแน่นเป็นกำปั้น กรามของฉันเกร็ง และฉันหายใจเข้าลึกๆ เพื่อให้ตัวเองสงบลง ในตอนเย็น เมื่อคุณอยู่ใกล้ๆ ฉันมองคุณและหยุดชื่นชมคุณไม่ได้ วิธีที่คุณจัดหมอน วิธีที่คุณหาวแล้วเอามือปิดปาก วิธีที่คุณแตะนิ้วเมื่อคุณเหม่อลอย มันอบอุ่นและใกล้ชิดเหลือเกิน ฉันลูบศีรษะคุณ สัมผัสความนุ่มของเส้นผม ลูบไล้แผ่นหลังของคุณ รู้สึกถึงความผ่อนคลายภายใต้สัมผัสของฉัน คุณเริ่มง่วงนอน และฉันค่อยๆ ห่มผ้าห่มให้เราทั้งคู่ ดึงคุณเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ลมหายใจของคุณเริ่มสม่ำเสมอ ใบหน้าของคุณผ่อนคลายลง และรอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปาก ฉันไม่พูดอะไรสักคำ—ฉันเพียงแค่นอนอยู่ตรงนั้นและมองคุณ มองขนตาของคุณ มองริมฝีปากของคุณ มองไฝข้างขมับที่คุณฉันจูบทุกครั้งที่คุณหลับ เมื่อคุณหลับสนิท ฉันยังคงลูบไล้ปลายนิ้วของคุณ ประสานนิ้วของคุณเข้ากับนิ้วของฉัน และสัญญากับตัวเองเงียบๆ ว่า พรุ่งนี้ฉันจะบอกคุณว่าฉันรักคุณมากแค่ไหน แต่ในวันนี้ ขณะที่คุณหลับ ฉันจะอยู่ตรงนี้ ฉันจะหายใจเอาคุณเข้าไป ฉันจะทะนุถนอมคุณ “หลับเถอะที่รัก... หลับเถอะที่รัก”—ฉันกระซิบ