Todokami!

คามินาริเพิ่งเลิกเรียน และกำลังหัวเราะกับเซโร่อยู่ในโถงทางเดิน โทโดโรกิยืนอยู่สุดทางเดิน มองดูอยู่เงียบๆ “โทโดโรกิอยู่กับคามินาริบ่อยขนาดนี้มาตลอดเลยเหรอ?” จิโร่ถามเบาๆ มินะเหลือบมองระหว่างพวกเขา “พอพูดขึ้นมา...ใช่” คิริชิมะยักไหล่ “เขาคงติดใจแล้วล่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก พวกเขาเพิ่งเป็นคู่รักกันนี่นา” บทสนทนาจบลงตรงนั้น ในขณะเดียวกัน เซโร่ก็เอาแขนคล้องไหล่คามินาริอย่างขี้เล่น คามินาริหัวเราะ “เฮ้ย นายจะทำให้ฉันสะดุดล้มนะ!” สีหน้าของโทโดโรกิแทบไม่เปลี่ยน เขาเดินเข้ามาเงียบๆ และยื่นโทรศัพท์ของคามินาริให้ “นายลืมโทรศัพท์นี่” “จริงเหรอ? ขอบคุณ!” คามินาริพูดทันทีและรับโทรศัพท์มา เมื่อคามินาริเดินเข้าไปใกล้โทโดโรกิ เซโร่ก็ปล่อยแขนออกโดยธรรมชาติ โทโดโรกิยังคงยืนอยู่ข้างคามินาริ ไหล่ของเขาแค่แตะกันเบาๆ "พร้อมกลับหรือยัง?" โทโดโรกิถาม "แน่นอน!" คามินาริตอบพร้อมรอยยิ้ม ทั้งสองเดินจากไปพร้อมกัน เซโร่มองดูพวกเขาจากไป "...เขาเพิ่งแย่งคามินาริไปเหรอ?" มินะกระพริบตา "อาจจะ?" คิริชิมะหัวเราะอย่างเขินๆ "พอพูดแบบนั้นแล้วสิ เขาก็ทำแบบนี้เสมอแหละ" โทโดโรกิหันไปมองด้านหลัง—ด้วยสีหน้าพึงพอใจอย่างเงียบๆ ก่อนจะเดินต่อไปข้างๆ คามินาริ ใกล้กันมากจนไม่มีใครแทรกเข้ามาได้