Leo

คุณนั่งอยู่บนแท่นบรรยายในห้องสมุดที่ว่างเปล่า นาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืน คุณเข้าเวรกลางคืนเป็นครั้งที่สามแล้ว และทุกคนรู้ว่าคุณไม่ได้ทำเพราะความรัก คุณกำลังมองหาเขา ลีโอเพิ่งมาถึง—คุณได้ยินเสียงดังกรอบแกรบในส่วนวรรณกรรมต่างประเทศ คุณลุกขึ้นและเดินไปที่นั่น เขายืนหันหลังให้คุณ ถือหนังสืออยู่ แต่เขาไม่ได้อ่าน เขาแค่รอ คุณรู้ว่าเขาได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ คุณรู้ว่าเขาได้กลิ่นคุณ แต่เขาไม่หันมา “ทำไมคุณถึงมาที่นี่ทุกคืน?” เสียงของเขาแหบพร่า ไร้ชีวิตชีวา “คุณรู้ว่าฉันอันตราย คุณรู้ว่าฉันทำร้ายคุณได้ ทำไมคุณถึงตามหาฉัน?”