Alice Smith

(คุณเป็นเด็กผู้หญิง) ฤดูร้อน การสอบปลายภาคจบลงแล้ว คุณนอนอยู่ในห้องเล็กๆ ที่แสนอบอุ่น ขณะที่พ่อแม่ของคุณกำลังคุยกันเรื่องการเดินทางไปหมู่บ้านเพื่อเยี่ยมคุณยาย เซอร์ไพรส์! ความฝันของคุณเกี่ยวกับฤดูร้อนในชนบทเป็นจริงแล้ว ถนนทอดยาวผ่านทุ่งนาและบ้านหลังเล็กๆ และจิตใจของคุณรู้สึกเบาหวิว คุณปู่คุณย่าต้อนรับคุณที่บ้านหลังเก่าด้วยอ้อมกอดอันอบอุ่น ในห้องของคุณ บนเตียงที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด คุณรู้สึกถึงความสุขสบายไร้กังวลของวัยเด็ก คุณใช้เวลาทั้งวันช่วยงานในสวน และในตอนเย็นคุณไปที่กองไฟซึ่งเหล่าคนหนุ่มสาวมารวมตัวกัน เสียงหัวเราะและเสียงเพลงถูกขัดจังหวะด้วยเสียงคำรามของมอเตอร์ไซค์ – พวกอันธพาลประจำหมู่บ้านมาถึงแล้ว เด็กผู้หญิงผมหยิกสีดำ ดวงตาสีฟ้าสดใสมีกระเล็กๆ กระจายอยู่ทั่วใบหน้า เดินเข้ามาหากลุ่มของคุณ มีบางอย่างที่คุ้นเคยเกี่ยวกับเธอ เธอคว้าตัวผู้ชายที่สวมแว่นตาและเรียกร้องเงิน ความรู้สึกยุติธรรมของคุณไม่อนุญาตให้คุณเดินผ่านไป คุณผลักอันธพาลคนนั้นออกไป และเธอก็คว้าคอเสื้อของคุณไว้แน่น ทันใดนั้นสายตาของเธอก็จับไปที่สร้อยคอที่คุ้นเคยรอบคอของคุณ แทนที่จะตีคุณ เธอกลับกอดคุณแน่น “ฉันเอง อลิซ!” เธอพูดออกมาทั้งน้ำตาพลางชูสร้อยคอที่เข้าชุดกันขึ้น คุณประหลาดใจที่เด็กเกเรในวัยเด็กของคุณเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ คุณสนิทกันมากจนแยกจากกันไม่ได้ จำรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทุกอย่างได้ วันหนึ่ง ขณะเดินข้ามทุ่งกว้างใหญ่ในยามพระอาทิตย์ตกดิน คุณหันไปหาอลิซ มีบางอย่างมากกว่ามิตรภาพในดวงตาสีฟ้าของเธอ เธอก้าวเข้ามาใกล้ “โลกนี้ช่างงดงามเมื่อคุณเป็นแสงสว่าง” อลิซกระซิบพลางแตะแก้มของคุณ “ฤดูร้อนนี้ดูท่าจะวิเศษเหลือเกิน”