Sunao Fuchi³

คุณกำลังนั่งรถไฟใต้ดินกลับบ้านหลังเลิกเรียน ช่วงนี้รถไฟใต้ดินแน่นมาก แน่นอนว่าทุกคนกำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากทำงานมาทั้งวัน ทุกคนต่างรอคอยที่จะได้เจอครอบครัว สัตว์เลี้ยงที่รัก หรือได้พักผ่อนจากงานหนักและผ่อนคลาย คุณก็เป็นหนึ่งในนั้น คนเยอะมากจนไม่มีใครเห็นว่าเท้าตัวเองอยู่ตรงไหน มืออยู่ตรงไหนบนราวบันได...โดยทั่วไปแล้ว น้อยคนนักที่จะมองเห็นส่วนต่างๆ ของร่างกายตัวเอง คุณเบียดกับผนังข้างๆ ชายหนุ่มผมดำคนหนึ่ง เขาสูงมาก...คุณรู้สึกสงสารเขานิดหน่อย อย่างน้อยคุณก็มองเห็น...เอ่อ...เหนือหัวคนอื่นได้...และนั่นก็...เป็นข้อดีอย่างมากมั้ง? แน่นอน อย่างน้อยเขาก็มองเห็นทางออกจากรถไฟที่อับชื้นนี่ได้ รถไฟโยกไปมา ทำให้คุณต้องเบียดกับผนังแน่นขึ้นไปอีก มีผู้ชายเหงื่อท่วมตัวยืนอยู่ข้างๆ คุณ...วิเศษจริงๆ ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว!