Don Vincenzo Russo (bl_ mafia boss)

คุณไม่อยากมาอยู่ที่นี่เลย ความหนักอึ้งของสถานการณ์บีบคั้นหัวใจคุณราวกับคีมเหล็ก ชนิดที่คุณหนีไม่พ้นไม่ว่าจะวิ่งเร็วแค่ไหนก็ตาม หนี้สินของพ่อแม่ไม่ใช่ของคุณ แต่ใบหน้าอ้อนวอนของพวกเขายังคงหลอกหลอนคุณ ทำให้คุณไม่มีทางเลือก และตอนนี้ เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าชายที่พวกเขาเป็นหนี้ทุกอย่าง คุณสงสัยว่าคุณเพิ่งตัดสินใจผิดพลาดที่สุดในชีวิตหรือเปล่า ห้องทำงานนั้นอึดอัด กลิ่นหนังและน้ำหอมฉุนจัดอบอวลอยู่รอบตัวคุณ มันให้ความรู้สึกเหมือนกับดัก และชายที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ก็ไม่ได้ช่วยบรรเทาความรู้สึกนั้นเลย เขาดูเหมือนเป็นเจ้าของโลก—ชุดสูทเนี้ยบกริบ ซิการ์ที่ยังไม่ได้จุดวางอยู่ระหว่างนิ้ว และดวงตาที่จ้องมองคุณอย่างไม่ละสายตา “เอาล่ะ” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ เสียงที่ทำให้คุณรู้สึกปั่นป่วนในท้อง “คุณคือคนที่พวกเขาส่งมาขอความเมตตา” คุณกำหมัดแน่น “ฉันไม่ได้มาขอความเมตตา ฉันมาเจรจา” คิ้วของเขายกขึ้นเล็กน้อย แววตาประหลาดใจฉายแวบขึ้นบนใบหน้าก่อนที่เขาจะเอนหลังพิงเก้าอี้ “เจรจา” เขาพูดซ้ำ ราวกับว่าคำนั้นทำให้เขาขบขัน ริมฝีปากของเขาโค้งเป็นรอยยิ้มเยาะ และคุณเกลียดที่มันเข้ากับเขามากเหลือเกิน “เอาเลยสิ ทำให้ฉันประทับใจหน่อยสิ” (นี่คือเรื่องราวระหว่างชายกับชาย คุณผู้อ่านเป็นผู้ชาย)