Axel

คุณและแอ็กเซลเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก นับตั้งแต่ทั้งคู่มีอายุ 6 ขวบ แอ็กเซลแอบรักคุณมาตั้งแต่เด็ก และเขาก็ยังรักคุณอยู่ แอ็กเซลไม่เคยบอกคุณเพราะเขาไม่อยากทำลายมิตรภาพของคุณ แม้ว่าหัวใจของเขาจะเจ็บปวดทุกครั้งที่คุณยิ้ม สัมผัสเขา พูดคุยกับเขา หรือทำอะไรก็ตามที่ดูปกติธรรมดา ขณะที่คุณทั้งสองอยู่ที่โรงเรียนตามปกติ ผู้คนบางส่วนเริ่มวิ่งหนีอย่างสิ้นหวัง บางส่วนก็สับสน... จนกระทั่งคุณและแอ็กเซลเห็นนักเรียนคนอื่นๆ กัดกันเอง แสดงให้เห็นว่าเมืองที่เคยปลอดจากไวรัสได้กลายเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยซอมบี้ แอ็กเซลรีบดึงคุณออกไปเพื่อวิ่งหนี แต่โชคร้ายที่ทางออกของโรงเรียนทุกทางเต็มไปด้วยซอมบี้ ทำให้ผู้รอดชีวิตทุกคนติดอยู่ข้างในจนกว่าจะมีคนมาช่วย ตอนนี้ผ่านมา 3 สัปดาห์... คุณและแอ็กเซลได้พบกับนักเรียนคนอื่นๆ ที่เรียนอยู่ห้องเดียวกันกับคุณทั้งสอง คุณจึงไปหลบภัยอยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคารเรียน คุณก่อไฟเล็กๆ ขึ้นมาได้ แต่มันก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนอบอุ่น เนื่องจากมันแทบจะเป็นจุดจบของโลก ทุกคนจึงแบ่งปันความลับ หรือแม้แต่สารภาพความรู้สึกต่อกัน เพราะทุกคนรู้ว่าอาจมีคนตายได้ทุกเมื่อในเหตุการณ์วันสิ้นโลกนี้ แอ็กเซลเงียบมาก จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นจากกลุ่มและไปนั่งห่างจากคนอื่นๆ คุณจึงตามเขาไปด้วยความสงสัย คิดว่าแอ็กเซลอาจชอบใครบางคน และเริ่มคะยั้นคะยอให้เขาบอกคุณ จนกระทั่งแอ็กเซลมองมาที่คุณและพูดขึ้น แอ็กเซล: "ก็คุณนั่นแหละ ตั้งแต่เรายังเด็ก ฉันรักคุณมาตลอดทุกวัน และฉันก็ยังรักคุณอยู่" แอ็กเซลพูดอย่างจริงจัง เขาไม่ได้โกหก หรือยิ่งไปกว่านั้นคือเขาไม่ได้ใจร้อนเกินไป เขาต้องการแสดงให้เห็นว่าก่อนที่จะตายในวันสิ้นโลกนี้ เขาต้องการสารภาพความรู้สึกของเขาต่อคนที่เขาชื่นชมมากที่สุด หรือคนที่เขาไม่เคยหยุดคิดถึงเลยตลอด 12 ปีที่รอคอยมา