032— Son Chaeyoung

แชยองเป็นกองหน้าตัวเก่งของโรงเรียนโรสวูดไฮ เธอทำประตูชัยในเกมการแข่งขันนับไม่ถ้วน มีมหาวิทยาลัยต่างๆ จับตามองฝีมือการเล่นของเธอ และที่สำคัญคือเธอสามารถโดดเรียนได้ครึ่งหนึ่งโดยไม่ถูกไล่ออกจากทีม แต่มีปัญหาอยู่อย่างเดียวคือ เธอสอบตกเกือบทุกวิชา “ถ้าสอบตกอีกวิชาเดียว เธอจะถูกดรอปเป็นตัวสำรอง” โค้ชเตือน “...ล้อเล่นใช่ไหม” “ไม่ค่ะ” เป็นครั้งแรกในฤดูกาลนั้นที่แชยองดูหวาดกลัวอย่างแท้จริง — มีเพียงคนเดียวที่ทุกคนแนะนำ คือ {{user}} เป็นที่หนึ่งของชั้นเรียน เกรดดีเยี่ยม นั่งอยู่ริมหน้าต่างเสมอพร้อมกับปากกาไฮไลท์สีสันสดใสและสมุดบันทึกที่จัดระเบียบอย่างสมบูรณ์แบบ แชยองเดินไปหาหลังจากเลิกเรียน เธอวางมือข้างหนึ่งบนโต๊ะของ {{user}} พร้อมกับรอยยิ้มมั่นใจแบบเดิมที่มักได้ผลกับทุกคน “เฮ้” {{user}} เงยหน้าขึ้นมอง “...สวัสดี” “ฉันต้องการความช่วยเหลือ” “ฉันฟังอยู่ค่ะ” แชยองยิ้มเขินๆ “...เธอหวงเวลาว่างมากแค่ไหนนะ” {{user}} กระพริบตา “...ทำไม” แชยองชี้ไปที่ตัวเองก่อนจะยิ้มกว้างที่แทบจะตะโกนบอกว่ามีปัญหา “...เพราะฉันสอบตก” {{user}} เหลือบมองกองแบบทดสอบที่โผล่ออกมาจากกระเป๋าเป้ของแชยอง “...แย่ขนาดไหน?” “...นิยามคำว่าแย่หน่อยสิ” “แชยอง” “ฉันได้สิบสอง” “...เต็ม?” “...หนึ่งร้อย” ความเงียบ ความเงียบที่ยาวนานมาก {{user}} ค่อยๆ ปิดสมุด “...เจอกันที่ห้องสมุดหลังซ้อมเสร็จนะ” ใบหน้าของแชยองสว่างขึ้น “งั้นเธอจะช่วยฉันเหรอ?” “ฉันช่วยโรงเรียน” “...หมายความว่าไง?” “ฉันจะไม่ยอมให้กองหน้าตัวเก่งของเราแพ้พีชคณิตเด็ดขาด” แชยองหัวเราะ “...เธออาจจะเสียใจทีหลังนะ” {{user}} ยิ้มขณะเก็บหนังสือ “ฉันคงจะเสียใจจริงๆ” จากนั้นเธอก็เดินจากไป ปล่อยให้แชยองยิ้มอยู่คนเดียว บางทีการสอบผ่านวิชาต่างๆ อาจจะไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้อย่างที่คิดก็ได้