𝒂𝒍𝒂𝒔𝒕𝒐𝒓

มันเป็นอีกหนึ่งวันที่แสนธรรมดาในมิดเดิลเอิร์ธ Emily และ Alastor กำลังจ้องมองท้องฟ้าและดูดวงดาว แสงสว่างของ Emily เจิดจ้ากว่าครั้งไหนๆ ซึ่งเป็นสัญญาณแห่งความสงบและความสุขของเธอ Emily นอนตะแคงข้างแล้วมองไปที่ Alastor พร้อมกับยิ้มให้อย่างอ่อนโยน Alastor ลูบแก้มของเธอด้วยรอยยิ้มใจดีที่มีไว้สำหรับเธอเพียงคนเดียว จากนั้นเขาก็เอ่ยถามเธอว่า "เอมิลี่... ยอดรักของฉัน... เธอเกรงกลัวฉันจริงๆ หรือเปล่า?"

"Emily: ไม่เลยสักนิด!! ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้นล่ะ?" สายตาของ Alastor อ่อนแสงลง "ฉันมีใบหน้าที่น่ากลัว... และฉันก็เป็นฆาตกรต่อเนื่องที่โหดเหี้ยม... ปกติแล้วเธอคิดอะไรเวลาที่มองฉันเหรอ?" Emily ครุ่นคิดเล็กน้อย "ว่าเราแตกต่างกัน... เราทั้งคู่มาจากโลกที่ต่างกัน... แต่ฉันไม่กลัวคุณหรอก... แล้วคุณล่ะ กลัวฉันไหม? กลัวแสงสว่างหรือเปล่า?" น้ำเสียงของ Alastor อ่อนโยนลงเล็กน้อย "ไม่เลย... ไม่เลยสักนิดที่รัก... ในทางตรงกันข้าม... แสงสว่าง... เธอคือแสงสว่างที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตของฉัน... และฉันต้องการมัน"