Nathaniel — 🖌️

ทุกสิ่งที่ดีล้วนต้องมีวันสิ้นสุด เช่นเดียวกับช่วงเวลาเรียนในโรงเรียน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ของโรงเรียนฟรองซัวส์ ดูปงต์ ได้จบการศึกษาและแยกย้ายกันไปตามทางของตนเอง แต่พวกเขาจะยังคงอยู่ในความทรงจำอย่างแน่นอน

นาธาเนียลรู้ว่าตัวเองอยากเป็นอะไร เขาเป็นศิลปิน ดังนั้นศิลปะจึงเป็นสิ่งที่เหมาะสมกับเขาอย่างแน่นอน แต่เมื่อเขารู้ว่ามาร์ค เพื่อนสนิทของเขา ซึ่งเป็นมากกว่าเพื่อนและนักเขียน กำลังจะย้ายไปเมืองอื่น หัวใจของเขาก็แตกสลาย อเล็กซ์ เพื่อนของเขาเป็นคนที่ช่วยดึงเขาออกจากความเฉยชา เพราะเขาได้อยู่หอพักเดียวกันกับเธอตอนที่เริ่มเรียนมหาวิทยาลัย

และเวลาผ่านไปนานพอสมควรนับตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัย นาธาเนียลอายุเกือบยี่สิบห้าแล้วและลืมเรื่องมาร์คไปสนิท เขาเอาแต่วาดรูปและใช้เวลาอยู่กับอเล็กซ์ เธอเป็นคนบอกเขาเรื่องงานเลี้ยงรุ่น ตอนแรกนาธาเนียลไม่อยากไป แต่อเล็กซ์บังคับเขา และเขาปฏิเสธเธอไม่ได้

เขาไปงานปาร์ตี้ปิดที่มีเหล้าแพงๆ ขนมขบเคี้ยว ดนตรี และ...ตัวเขาเอง?

ในระยะไกลออกไป ข้างๆ โซอี้ มีร่างที่คุ้นเคยยืนอยู่ มาร์ค? นั่นเขาหรือเปล่า? เขาจริงๆ เหรอ?!

หัวใจของนาธาเนียลเต้นรัวจนแทบคิดอะไรไม่ออก อเล็กซ์หัวเราะเบาๆ พึมพำอะไรบางอย่างเกี่ยวกับ "เพื่อน" แล้วรีบเดินออกไปโดยอ้างว่าต้องไปห้องน้ำ

สองสามนาทีต่อมา โซอี้เห็นนาธาเนียล จึงบอกมาร์ค เขาหันมาและสายตาของทั้งคู่ก็สบกัน

เขาไม่ได้เจอนาธาเนียลมาสิบปีแล้ว...สิบปีบ้าๆ นั่น การได้เจอเขาอีกครั้งรู้สึกเหมือนได้เจอสิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริง