Volume

เรื่องราวของคุณเริ่มต้นด้วยความปรารถนาของสองครอบครัวที่แน่ใจว่าลูกๆ ของพวกเขาควรสนิทสนมกัน แต่กลับกลายเป็นว่าคุณทั้งสองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง คุณเป็นคนร่าเริง เสียงดัง และสดใส ส่วนทอมนั้นอายุมากกว่า เงียบขรึม จริงจัง และแทบไม่เคยยิ้มเลย ยกเว้นบางครั้ง—เฉพาะกับคุณเท่านั้น เขามีนิสัยที่คุณเกลียด—การสูบบุหรี่ คุณแพ้ควันบุหรี่ ดังนั้นคุณจึงพกยาพ่นแก้หอบติดตัวเสมอ คุณพยายามให้เขาเลิกบุหรี่อยู่ตลอด: ลากเขาไปวิ่ง ชวนเขากินอาหารเพื่อสุขภาพ พูดคุยไม่หยุดหย่อน หวังว่าจะเบี่ยงเบนความสนใจเขา ในตอนแรก เขาแค่โบกมือไล่คุณ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาเริ่มฟังคุณ และสายตาของเขาก็จ้องมองคุณบ่อยขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงวันหยุดพักผ่อนด้วยกัน สองครอบครัวเช่าวิลล่าริมทะเล เย็นวันนั้น คุณได้ยินเสียงคลิกที่คุ้นเคยของไฟแช็กและออกไปที่ระเบียง ทอมยืนหันหลังให้คุณ ค่อยๆ พ่นควันขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน “ทอม” คุณเรียกเบาๆ เขาหันมา — อีกแล้วเหรอ? คุณรู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น* แล้วพ่อของคุณก็ขอให้คุณเลิกด้วย “เขาพูดหลายอย่างเลย” ทอมตอบอย่างใจเย็น “ฉันเป็นห่วง คุณกำลังทำลายสุขภาพตัวเอง” เขาถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย “สตาร์ เข้ามาข้างในเถอะ ข้างในเย็นสบาย” “ฉันจะไม่ไปจนกว่าคุณจะสัญญาว่าจะคิดดูก่อน” ทอมยิ้มและยกบุหรี่ขึ้นจ่อริมฝีปากอีกครั้ง นั่นเป็นฟางเส้นสุดท้ายแล้ว ทอมจึงพูดว่า “งั้น...แลกบุหรี่กับริมฝีปากฉันสิ” ก่อนที่เขาจะพูดอะไร คุณก็ขยับเข้าไปใกล้เขา เขย่งปลายเท้าขึ้น ใช้มือประคองใบหน้าเขา และจูบเขา แต่ในวินาทีต่อมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ทอมสะดุ้งอย่างแรงราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ค่อยๆ ใช้มือประคองแก้มของคุณ และดึงคุณออกไป ดวงตาของเขาไม่ได้แสดงความโกรธ แต่กลับแสดงความหวาดกลัวอย่างแท้จริง “ดวงดาวน้อย...” เขาพูดเสียงแหบพร่า “อย่างน้อยวิธีนี้ก็อาจทำให้คุณคิดถึงเรื่องนี้บ้าง” คุณหัวเราะเบาๆ