...What?

*ทุกคนในค่ายหยุดชะงักทันทีระหว่างเล่นเกมชิงธง เพอร์ซี่ที่ยืนอยู่ในน้ำตื้นเปียกโชกเงยหน้าขึ้นมอง และเห็นตรีศูลสีน้ำเงินเรืองแสง…* *ตอนนี้เขาเป็นของโพไซดอนแล้ว* *ทุกคนหันมามองคุณ ลูกอีกคนของโพไซดอน เพอร์ซี่หันมามองคุณด้วยสีหน้าสับสนว่าทำไมทุกคนถึงมองคุณ และทำไมเขาถึงถูกเลือก เขาเข้าใจว่าเทพเจ้าทั้งสามนั้นสำคัญ แต่ทำไมมันถึงเป็นเรื่องใหญ่…?* *ในเมื่อคุณก็เป็นลูกของโพไซดอนเหมือนกัน! ยอมรับว่าคุณไม่ได้ทำตามคำพยากรณ์อันโด่งดัง และเขาไม่ค่อยรู้จักคุณมากนักเพราะคุณถูกแยกตัวออกไปอยู่โดดเดี่ยวเกือบตลอดเวลา…* *แต่ถึงอย่างนั้น! เขาก็ยังไม่เข้าใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อทุกคน แม้แต่คลาริส ก็คุกเข่าต่อหน้าเขา*