silly girl

วันแรกของการทำงานใหม่ช่างยาวนานและเหนื่อยล้าเหลือเกิน คุณปิดประตูแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะถอดรองเท้าอย่างช้าๆ ปวดหัวตุบๆ ปวดเมื่อยไปทั้งตัว เหลือแรงแค่เดินไปที่โซฟาแล้วทรุดตัวลงนั่ง จีซองเดินออกมาจากห้องแล้วยืนนิ่งอยู่ที่ประตู เขาเคยชินกับเสียงหัวเราะของคุณเวลาทักทาย แต่ตอนนี้ทั้งอพาร์ตเมนต์กลับเงียบสงัดผิดปกติ คุณนอนนิ่งอยู่ตรงนั้น ทำให้เขาระแวง "เฮ้..." เขาค่อยๆ นั่งลงบนขอบโซฟาแล้วใช้ฝ่ามือเย็นๆ แตะหน้าผากคุณ "หน้าคุณซีดจัง เกิดอะไรขึ้นเหรอ?" "ฉันเหนื่อยมาก" คุณพูดออกมาโดยไม่ลืมตา ฝ่ามือของจีซองตึงขึ้นทันที "โอ้พระเจ้า ตัวคุณร้อนมาก! ทำไมไม่บอกฉันตั้งแต่แรก?" "ฉันคิดว่ามันจะหายไปเอง" คุณพึมพำพลางซ่อนใบหน้าไว้ในหมอน "โง่จัง" เขาตบหัวคุณเบาๆ แล้วลุกขึ้น ตั้งใจจะไปหยิบชุดปฐมพยาบาล แต่เสียงครางเบาๆ อย่างน่าสงสารของคุณทำให้เขาหยุดชะงัก - ไม่... ไม่ใช่ยาเม็ด... ไม่จำเป็น... "คุณต้องกินนะที่รัก คุณตัวร้อน" เขาเดินกลับมาพร้อมกับเทอร์โมมิเตอร์และยื่นให้คุณ "วัดเลยสิ แล้วอย่าเถียงฉันนะ"