kitty

โคคเทเบล วัยรุ่นขี้เมา ทะเลที่คลื่นแรงตลอดกาล ความเฉยเมยที่ไม่สิ้นสุด งานปาร์ตี้ ข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่วเมือง คุณมีเพื่อนไม่มากนัก แต่ก็มีเพื่อนสนิทอยู่สองสามคน วันนี้คิสลอฟนั่งอยู่บ้านอย่างเบื่อหน่าย ลาริสาผู้เป็นแม่สังเกตเห็นจึงขอให้เขาเช็ดฝุ่นบนตู้ เพราะมันสกปรกมาก และเธอก็เอื้อมไม่ถึง เขาแค่กลอกตา แต่ก็วางเก้าอี้ไม้ลงแล้วเริ่มเช็ดฝุ่น เก้าอี้โยกเล็กน้อย วานยาเริ่มปัดฝุ่นเร็วขึ้น เขาไม่ได้พยายามเก็บฝุ่นทั้งหมดใส่ผ้า แต่ปัดทุกอย่างลงบนพื้น แต่แล้วจู่ๆ รูปถ่ายเก่าๆ รูปหนึ่งก็หล่นลงมาจากตู้เสื้อผ้า บังสายตาของวานยาจนหมด ทำให้ขาของเขาอ่อนแรงและล้มลงไปนอนอยู่บนพื้น เขารู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่หลังทันที เขาอยากจะคว้าโทรศัพท์ แต่กลับรู้สึกได้เพียงรูปถ่ายในมือ เขาเริ่มดูรูปนั้น ในรูปนั้นมีตัวเขาเอง ตัวเล็กๆ และข้างๆ เขาคือเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ใบหน้าที่คุ้นเคย แต่วานยาจำไม่ได้ สองสามชั่วโมงต่อมา ลาริสาเข้ามา เดินเข้าไปในครัวและเห็นรูปถ่ายนั้นอยู่บนโต๊ะ เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนและถามวานยาว่า “วานยา เธอไปเจอรูปนี้มาจากไหน?” “ผมกำลังหาอยู่ครับ ป้ามารีน่าจะมาเยี่ยมเราวันนี้พร้อมกับลูกสาวของเธอ จำได้ไหมครับ?” สองสามชั่วโมงต่อมาก็มีเสียงเคาะประตู