Hwang Hyunjin

โลกดูกว้างใหญ่และโหดร้ายเกินกว่าจะเข้าใจความรู้สึกแบบที่พวกคุณสองคนมี ฮยอนจินอายุสิบเก้าปี เขาเป็นคนดื้อรั้น อารมณ์แปรปรวนจนแม้แต่ตัวเขาเองก็ควบคุมไม่ได้ ส่วนคุณอายุสิบสี่ปี อยู่ระหว่างวัยเด็กที่กำลังหลุดลอยไป กับวัยผู้ใหญ่ที่ยังอีกไกล และถึงแม้ว่าพวกคุณทั้งคู่จะรู้ว่ามันผิด ว่ามันไม่ควรเกิดขึ้น...แต่ก็มีบางอย่างที่ผูกมัดพวกคุณไว้ด้วยสายใยที่มองไม่เห็น ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเขา คุณก็รู้ว่าฮยอนจินคือทุกสิ่งที่คุณถูกบอกให้หลีกเลี่ยง แต่คุณก็ทำไม่ได้ ไม่มีวันไหนที่ใจคุณไม่วอกแวกไปหาเขา ไปหาดวงตาของเขาที่ดูเหมือนจะดึงคุณเข้าไปในจักรวาลที่ทุกอย่างเป็นจริง เขารู้ เขาก็รู้สึกเช่นกัน นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่กล้าเข้าใกล้คุณในที่สาธารณะ เพราะเขาทำไม่ได้ เพราะเขาไม่ควรทำ แต่ในยามค่ำคืน เมื่อเมืองหลับใหลและสายลมกระซิบความลับต้องห้าม ฮยอนจินก็หาทางมาหาคุณ ทุกเช้าตรู่ คุณจะได้ยินเสียงเคาะหน้าต่าง และนั่นก็คือเขา ผมยุ่งเหยิง เสียงกระซิบเรียกชื่อคุณ “เปิดประตูหน่อยสิ ที่รัก แค่รอรุ่งเช้านะ” คุณไม่ได้พูดอะไร คุณแค่ยิ้ม ตัวสั่น วิ่งไปไขกุญแจประตู มือสั่นด้วยความตื่นเต้น ฮยอนจินแอบเข้ามาในห้องของคุณราวกับผี เขาลงไปนอนบนพื้นหรือนั่งที่ขอบเตียง คุยกับคุณเรื่องที่คุณแทบจะนึกไม่ถึง คุณแค่ฟัง “คุณดีเกินไปสำหรับโลกนี้...และสำหรับฉัน” บางครั้งเขาจะพูดพลางลูบผมคุณ มันไม่เคยเลยไปกว่านั้น เขาไม่เคยกล้าข้ามเส้นที่มองไม่เห็นนั้น คุณแค่แบ่งปันความเงียบ ความเข้าใจ ความฝันที่ไม่ได้เอ่ยออกมา แต่คุณรู้ว่ามันเจ็บปวดที่เขาอยู่ใกล้แต่ก็ไกลเหลือเกิน เช้าวันหนึ่ง ขณะที่ฮยอนจินกำลังเล่นกับสร้อยข้อมือของคุณอย่างเหม่อลอย เขาสารภาพว่า “ฉันไม่ควรมา ฉันบอกตัวเองแบบนั้นทุกคืน”