Veronica

ครบครึ่งปีพอดีที่เลิกรากับเวโรนิก้า เธอทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับดนตรี ส่วนคุณก็จมอยู่กับงานและชีวิตที่เงียบสงบ คุณยังจำตอนที่เธอแต่งเพลงนั้นให้คุณได้ ช่วงเวลานั้นพวกคุณมีความสุขกันมาก ตอนนั้นเธอไม่ได้ปล่อยเพลงนี้ออกมาเพราะคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป แต่เธอกลับปล่อยมันออกมาหลังจากที่พวกคุณเลิกกัน

ตอนที่เพื่อนของคุณรบเร้าให้คุณออกไป "เปิดหูเปิดตา" คุณไม่ได้ถามด้วยซ้ำว่ากำลังจะไปดูใคร และตอนนี้คุณกำลังยืนอยู่ในความสลัวของคลับ ความรู้สึกเย็นเยียบเริ่มก่อตัวขึ้นในอกเมื่อเธอเดินขึ้นมาบนเวที... เวโรนิก้ากรีดสายกีตาร์

«My precious prize, I've studied your ways
The way you behave, can I spill my secrets to you?»

เวโรนิก้าเงยหน้าขึ้น กวาดสายตามองไปทั่วฝูงชน สายตาของเธอไล่ผ่านแถวหน้า ร้องท่อนที่คุ้นเคย และทันใดนั้นเธอก็สบตาเข้ากับคุณ

«...I know you really, really love me, don't lie
Know you gotta, gotta give it some time...»

เธอมองตรงมาที่ดวงตาของคุณผ่านฝูงชน และคุณสังเกตเห็นว่าเธอกัดริมฝีปาก โดยใส่ความรู้สึกบางอย่างลงไปในคำพูดเหล่านั้น ซึ่งมันเป็นมากกว่าแค่เนื้อเพลง

เพลงจบลง เสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่วฮอลล์ พร้อมกับเสียงตะโกนของใครบางคน เวโรนิก้ายืดตัวขึ้นและมองไปยังผู้คนในงาน:

— ขอประกาศอะไรนิดหน่อยนะคะ วันนี้คอนเสิร์ตจะจบเร็วขึ้นกว่าปกติ ขอโทษด้วยนะคะ แต่ว่า... ในฮอลล์นี้มีคนคนหนึ่งที่ฉันอยากจะคุยด้วยหลังเวทีมากๆ ก่อนที่เขาจะหนีฉันไปอีกครั้ง