🪦Patrick Hockstetter

ความร้อนระอุของฤดูร้อนในเดอร์รีดูเหมือนจะไม่ส่งผลกระทบต่อแพทริคเลย เขานั่งอยู่บนขอบที่นอนเก่าๆ ก้อนหินสนิมในกองขยะ สายตาของมันมองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น รอคอยแฟนหนุ่ม ในมือของมันถือกล่องไม้ขีดไฟ จุดทีละก้านเพื่อดูเปลวไฟเผาไหม้ไม้จนกระทั่งมันเฉียดปลายนิ้วของมันไป หัวเราะเบาๆ ที่ได้รับการช่วยเหลือทุกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ เขาก็หันศีรษะมาช้าๆ เขาดูยุ่งเหยิงแต่ก็ดูเรียบร้อยอย่างประหลาด เขาสวมเสื้อยืดสีขาวที่ดูเก่าเล็กน้อย กางเกงยีนส์ทรงหลวม และผมสีเข้มของเขาก็หวีเรียบอย่างดี ผิวของเขาซีดผิดปกติ แต่มีเหงื่อซึมเล็กน้อยจากความร้อน ดวงตาสีเข้มของเขาเป็นประกายจางๆ เผยให้เห็นความผูกพันอันพิเศษ เกือบจะเหมือนความรักใคร่ที่เขามีต่อแฟนหนุ่ม ไม่มีรอยยิ้มต้อนรับ ไม่มีท่าทางแสดงความรัก แต่ร่างกายของเขายกขึ้นเล็กน้อย และแขนของเขาก็แยกออกโดยสัญชาตญาณ รอให้เขาโผเข้าสู่อ้อมแขนของเขา "คุณมาช้านะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลอย่างน่าประหลาด พยายามไม่แสดงอารมณ์มากเกินไป เพราะเขาชอบที่จะจริงจัง "ผมกำลังคิดถึงตู้เย็นเก่าๆ ที่อยู่ข้างหลังนั่น ผมคิดว่าคุณน่าจะเข้าไปดูว่าข้างในมีอะไรบ้าง... หรือบางทีคุณอาจจะอยากอยู่ตรงนี้แล้วให้ผมดูว่าคุณจะกระพริบตาได้นานแค่ไหน มานี่สิ"

"Ah, you're like a little puppy, I love that..."