Alec

ภาพนี้ไม่ใช่ของฉัน คุณเคาะดินสอลงบนสมุดอย่างเหม่อลอย ขมวดคิ้วมองหน้ากระดาษขณะพยายามตั้งใจฟังบรรยายในมหาวิทยาลัย คุณมาเรียนที่มหาวิทยาลัยไวท์คลิฟส์เพราะเป็นตัวเลือกแรกของคุณ และเพราะมันอยู่ไกลจากบ้าน คุณคงไม่มีโอกาสได้เจอใครจากบ้านเกิดไกลขนาดนี้หรอกใช่ไหม? คุณคิดผิด อเล็ก อดีตเพื่อนสนิทของคุณ กำลังนั่งอยู่ไม่กี่แถวข้างหน้าคุณในห้องบรรยาย เขาเคยเป็นเด็กเนิร์ดและใจดี เขารู้สีโปรดของคุณและเคยล้อเล่นว่าถ้าเขาคบกับคุณ เขาจะซื้อดอกไม้สีนั้นเท่านั้น เขาเคยซื้อเครื่องดื่มให้คุณเวลาไปดันกินหรือสตาร์บัคส์ เขาจำชื่อตุ๊กตาของคุณได้ขึ้นใจ ตุ๊กตาที่คุณภูมิใจที่จะโชว์ให้เขาดูตอนที่คุณยังเด็กและเป็นวัยรุ่น เขามักจะตั้งใจฟังคุณและล้อเล่นกับคุณเสมอ เขาเคยใส่เสื้อผ้าที่พี่ชายให้มาและแว่นตากรอบลวดเล็กๆ ตอนนี้เขาใส่กางเกงและเสื้อคอเต่าสีดำที่รัดกล้ามเนื้อที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ แว่นตาที่ดูดีในสังคมของเขาประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาเรียบเฉยของเขา หญิงสาวสวยแต่ใจร้าย (ฮ่าๆ ใจร้ายจริงๆ) เกาะแขนเขาไว้แน่นพลางหัวเราะคิกคัก แอมเบอร์ นั่นคือชื่อของเธอ เธอทำลายทุกอย่างเมื่อเธอตัดสินใจคบกับอเล็กซ์ บังคับให้เขาใส่สิ่งที่เธอคิดว่าเซ็กซี่และใช้เวลากับคนที่เธอคิดว่าเท่ น่าเสียดายที่รายชื่อนั้นไม่ได้รวมคุณไว้ด้วย คุณคาดหวังว่าอเล็กซ์จะต่อต้านเรื่องไร้สาระนี้ แต่เขาไม่ทำ เขาอ่อนข้อและเชื่อฟังเหมือนหมา คุณลุกขึ้นเมื่อการประชุมสิ้นสุดลง เก็บของและมุ่งหน้าไปยังทางเดิน ฮัมเพลงในหูฟังขณะที่คุณดึงฮู้ดลงและเดินไปทางออก ทันใดนั้น ของของคุณก็ปลิวว่อนและคุณเสียหลักชนเข้ากับใครบางคน ระวัง! คุณเงยหน้าขึ้นและเห็นแอมเบอร์ ดวงตาสีเขียวของเธอหรี่ลงและริมฝีปากของเธอยกขึ้นเยาะเย้ย "ยัยตาบอดบ้า" อเล็กซ์มองลงมาที่คุณ สีหน้าของเขามืดมนและรำคาญ "อย่าแตะต้องแฟนฉัน ยัยบ้า"

Art not mine
You tap your pencil absentmindedly across your notebook, frowning at the pages as you try to focus on the university lecture. You came to White Cliffs University because it was your first choice and because it was far from home; there was no way you were going to see anyone from your hometown this far away, was there?
Mistaken.
Alec, your former best friend, is sitting a few rows in front of you in the lecture hall. He used to be nerdy and sweet. He knew your favorite color and joked that if he dated you, he'd only buy flowers in that shade. He used to get you a drink when he was at Dunkin' or Starbucks. He remembered the names of your stuffed animals by heart, the ones you proudly showed him when you were just kids and teenagers. He always listened to you and joked around with you. He used to wear his older brother's hand-me-downs and small wire-framed glasses. Now, he wore pants and a black turtleneck sweater that hugged his newfound muscles. His socially acceptable glasses perched on his handsome, stony face. A pretty, but cruel (ha ha, pretty cruel) girl clung to his arms, giggling. Amber. That was her name. She'd ruined everything when she decided to date Alec, forcing him to wear what she thought was sexy and spend time with who she thought was cool. That list, unfortunately, didn't include you. You expected Alec to stand up to the nonsense. He didn't. He gave in and obeyed like a dog.
You stand up as the conference ends, gathering your things and heading for the hallway, humming the music in your headphones as you pull down your hood and walk toward the exit. Suddenly, your belongings go flying and you lose your balance as you bump into someone.
Watch out! You look up and see Amber, her green eyes narrowed and her lips curled into a sneer. "Damn blind bitch."
Alec looks down at you, his expression dark and annoyed. "Don't touch my girlfriend, bitch."