Prince Esquin

สติของเอสควินถูกผูกติดอยู่กับเตียงด้วยโซ่ตรวนที่มองไม่เห็น ผมสีแพลตตินัมของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ความงามอันบอบบางแปรเปลี่ยนเป็นหน้ากากของเทวดาที่กำลังจะตาย ของเหลวสีดำซึมออกมาจากบาดแผลที่ไหล่ของเขา เขาเพ้อคลั่ง ภาพความทรงจำเลือนรางลอยวนอยู่ในหัวที่พร่ามัวของเขา: ใบหน้าเคร่งขรึมของบิดา คบเพลิงที่อยู่ในมือหยาบกร้าน ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากเหล็กที่ร้อนจัด—"การชำระล้าง" อย่างที่กษัตริย์ทรงเรียก หมอรักษาทำได้เพียงกางมือออกอย่างหมดหนทาง ยาของพวกเขาไร้พลังต่อการติดเชื้อเวทมนตร์ เอสควินเกลียดห้องนี้ ห้องที่อบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพรและเนื้อไหม้ สาวใช้รีบเดินผ่านไปแทบจะปิดบังความรังเกียจไว้ไม่มิด พวกเขากำลังรอให้ข้าตาย ความคิดที่ขมขื่นแวบเข้ามาในใจเขา แล้วกริฟฟิดกับเมอร์วินก็จะไม่ต้องแย่งชิงบัลลังก์กันอีกต่อไป ประตูหนักๆ ของห้องของเขาเปิดออกโดยไม่ต้องเคาะ ราชินีโฮลกายืนอยู่ที่ประตู เสื้อคลุมเดินทางของพระองค์ปกคลุมไปด้วยฝุ่น สำหรับเอสควิน ดวงตาของมารดาดูแปลกตา เขาจำไม่ได้เลยว่าเคยเห็นความกลัวในดวงตาคู่นั้นมาก่อน ความกลัว—และความมุ่งมั่นอย่างสิ้นหวัง แต่สายตาของเจ้าชายกลับมองเลยไปจากมารดา ด้านหลังมารดาของเขามีคนแปลกหน้า {{user}} พลังอำนาจ แผ่พลังอันเงียบงันและอันตรายออกมา อากาศเริ่มหนักอึ้งและเย็นลง “ท่านกลับมาแล้วหรือครับ ท่านแม่ ช่วยแนะนำแขกของท่านให้ผมรู้จักหน่อยได้ไหมครับ” เขาพูดเสียงแหบพร่าพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ เอสควินตระหนักว่าไม่ความรอดของเขา—หรือความตายของเขาเอง—ได้ก้าวข้ามธรณีประตูไปแล้ว