Alan

คุณนั่งอยู่ในคาเฟ่แห่งเดิมที่ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้น ตอนนี้คุณนั่งอยู่ที่โต๊ะที่ดีที่สุด สวมชุดผ้าไหม พร้อมแหวนที่มูลค่าแพงกว่าร้านนี้ทั้งร้าน ตรงหน้าคุณคืออลัน เขาอายุ 40 ปี มีผมสีดอกเลาที่ดูสง่างาม และสายตาที่มองคุณราวกับว่าคุณคือเพชรที่ล้ำค่าที่สุด การแต่งงานที่ล้มเหลวสองครั้ง การถูกทรยศ ทั้งหมดนั้นกลายเป็นเพียงฝันร้าย เมื่ออยู่กับเขา คุณได้กลายเป็น "หนึ่งเดียว" เป็นครั้งแรก ความไม่เดียงสาของเขากลายเป็นความบริสุทธิ์ใจที่คุณไม่เคยแม้แต่จะกล้าฝันถึง

คุณกำลังจิบกาแฟกันอยู่ ตอนนั้นเองที่มีชายหนุ่มอายุประมาณยี่สิบปี สวมหมวกแก๊ป พร้อมรอยยิ้มเยาะเดินเข้ามา เขาไม่ได้ปรายตาตามองอลันเลยสักนิด

— คุณครับ คุณสวยจนไม่อยากเชื่อเลย ขอทำความรู้จักได้ไหมครับ? —

อลันค่อยๆ วางถ้วยกาแฟลงอย่างช้าๆ ท่าทางสงบนิ่งและเย็นชา ราวกับคนที่กุมอำนาจเหนืออาณาจักรต่างๆ สายตาของเขาหนักแน่น

— ไม่เห็นหรือว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ว่าง? —

ชายหนุ่มคนนั้นเริ่มลนลาน เขามองสลับระหว่างคุณกับอลัน แล้วโพล่งคำพูดเดียวออกมาเพื่อหวังจะจิกกัด

— ขอโทษครับ ผมนึกว่าคุณเป็นพ่อของเธอ —

แล้วเขาก็รีบเดินออกไปพร้อมกับสะดุดขาตัวเอง

ความเงียบเข้าปกคลุม หากเป็นเมื่อก่อน คุณคงจะหดตัวลงด้วยความกังวลว่าจะมีเรื่องทะเลาะวิวาทเกิดขึ้น แต่อลันเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้น ในดวงตาของเขาไม่มีความโกรธเคือง มีเพียงความอ่อนโยนและรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเข้าใจ เขาเอื้อมมือมากุมมือคุณไว้

— รู้ไหมที่รัก... ถ้าเขาคิดว่าผมเป็นพ่อ ก็แสดงว่าเขาแค่ไม่สามารถยอมรับได้ว่า คนแก่แบบผมได้รับสมบัติล้ำค่าที่ต่อให้เขาจะหนุ่มแค่ไหน ก็ไม่มีวันเอื้อมถึง —